Han

Bir gün gözümü açtım bir yolda buldum kendimi
ben durmak istiyorum yoruldum diyorum durmuyorum duramıyorum
bu kargaşada seni gördüm
işte o zaman hiç değilse sen varsın dedim

tabi aradan zaman geçti
günler desem az yıllar desem az
sen \”ben gidiyorum\” dedin açıklama yapmadan sebeb göstermeden sadece kuru bir gidiyorum.

bir gün sonra seni uğurlarken buldum kendimi
çok üzüldüm ama ne çare sen gidince
sen çiçekdin ben bu yolda sana avare
avere kaldı çiçeksiz ne çare

gidiyorum bu yolu hana benzetiyorum
bir girişi var bir çıkışı
ben tatmadım daha çıkışı
artık sıra bana geldi 
ben gidiyorum dedim arkamda sadece göz yaşlarım senle olan anılarım var

şimdi ağlıyorum ama gidceğimden değil sen siz geçen günlerin verdiği kederden
hiç birşey getirmediğim bu dünyada 
ne hazdır birşeyler götürüyorum