YOKLUĞUN

Yazar sehri

Yokluğuna kaç gün dayanabilirim
Hasretine ne zaman alışabilirim
Seni ve senli günleri ne zaman unutabilirim
Özlemimi ne zaman dindirebilirim

Yokluğuna dayanıp seni nasıl unutabilirim
Hasretine alışıp ne zaman acımı dindirebilirim
Senli günleri unutup sensiz günleri nasıl yaşayabilirim
Özlemini dindirip özlemini uzaklara nasıl yollayabilirim

Ömrümün en güzel telaşı ol istemiştim
Oysa sen ömrümün en güzel günlerini
Yokluğunun karanlığında
Ölüme mahkum etmiştin

Seninle nedensiz sevinçleri
Nedensiz mutlulukları
Nedensiz heyecanları
Yaşamak istemiştim

Seni yüreğimden atamıyorum
Seni gözlerimden silemiyorum
Sensizlik acısını çekemiyorum
Sensizliğin o acı hasretini dinlemeye dayanamıyorum

Özlüyorum seni, gücüm yetmiyor unutmaya
Özlüyorum sesini duymayı
Boynuna sarılıp hıçkırarak ağlamayı
Hasret dolu, sevgi dolu sımsıcak düşlerimi özlüyorum

Seni sevmek yorulmaktır
Yorgunluğunu atamadan hasret içinde kalmaktır
Sen bilmeden sana umut bağlamaktır
Zaman içinde zamansız ağlamaktır seni sevmek

Artık unutmak istiyorum seni
Gözlerimin içine bakan o gözlerini
Geceler boyu hasretine ağladığımı
Sen gidince nasıl bir boşluğa düştüğümü
V e seni unutmak istiyorum

O kahreden yokluğunu benden uzaklara gönderip
Ağlayan gözlerimi
senden uzaktaki güneşte ısıtıp
Seni ve senli günleri unutup
Seni kalbimin karanlıklarında ölüme mahkum edip
Sensizliğim o acı veren hasretini dinlemeyip
Senin yokluğuna alışabilicem…

ŞEHRİ ALTAY