Üçü ve ben

Yazar abbas
Onlar üç kişiydiler
Dosttular arkadaştılar
Yenilgiyle onuz omuza savaştılar
Ezmediler ezdirmediler
Birbirlerinin sırtından hiç vurmadılar
Ama hayatla baş etmeyi
Başaramadılar

Biri Hamza
Bazı bakışlarıyla
İnsanı ağlatan insana en acı duygularını hatırlatan
Bazı bakışlarıylada insanı neşelendiren
İnsanın en acı kederlerini sildiren

Biri Ömer
İçine kapanık biriydi
Aşık olmaktan nefret ederdi
Ama aşkın en kralını çekerdi

Biri Emrah
Sevdiğine bir yakın bir uzaktı
Sevdanın kralı birde onda vardı

Bunun için üçüde yaşamaya tutsaktı

Ve birde ben varım
Bütün ümitlerim şiirlerim
Bu yüzden kendime
SOKAK ŞAİRİ derim