Vazgeçtim senden…

ygafmin tarafından 4 Eylül 2012 tarihinde Yazgulu Yazılar kategorisine eklendi.

Yazıyı okuyan kişi sayısı 54 ve yorum yapan kişi sayısı Yorum Yapılmadı.

Hemen Başla

Bir bakıma kurtuluş buydu ama neden .. Belki bir söz , belki bir son , belki de son bir vedadan. Artık ayrılış zamanı geldi. İşte en son tren … İşte en son vagon ve işte en son durak burası … Anlayabiliyorum.. Sevgilerden , varoluştan ve en sona ulaşmanın verdiği burukluktan … Senin gerçek yüzün bu değil ama ben uğraşmayacağım seninle , sonunda yeneceğimi bilsem de oynatmayacağım kendimle …
Bir bakıma kurtuluş buydu ama neden .. Belki bir söz , belki bir son , belki de son bir vedadan. Artık ayrılış zamanı geldi. İşte en son tren … İşte en son vagon ve işte en son durak burası … Anlayabiliyorum.. Sevgilerden , varoluştan ve en sona ulaşmanın verdiği burukluktan … Senin gerçek yüzün bu değil ama ben uğraşmayacağım seninle , sonunda yeneceğimi bilsem de oynatmayacağım kendimle …

Sen sevilmeye değer misin ? Bilemiyorum … Ama insanların tümü gibi yüzlerce , binlerce kez evet ! … Benim gibi , onun gibi , bir serseri , bir ayyaş gibi … Ama kendi yüzün değil bu , biliyorum , hissediyor , görüyor ve en yakınımda olduğunu biliyorum… İşte son gün , işte hayallerin , ümitlerin ve arzuların sonu … Yazık , her şeye çok yazık … Ben sen olabilecekken , seni ben yapabilecekken , senin yaptığın adilikten başka bir şey değil … Düşünürken , konuşurken ve hayatın sayılı anlarını doyasıya , coşkuyla yaşarken … Senin ve benim gibi tüm evrenin yaşadığı şey bu … Ne ben , ne sen , ne de başkası .. Hepimiz aynıyız….

Farklılık çevresel etmenlerde ve yaşanmışlıkların ağırlığında … Kırılan kalbimle benim aramda , seni yıkanlarla senin içinde ve her insanın öz benliğinde gizlidir. Benim gibi , senin gibi ve hepimizin mahkum olduğu yalnızlık gibi …

Vazgeçmeyi hiç sevmem ama vazgeçtiğim zamansa asla geriye dönmem. İşte , sen bunu başardın. İşte , ben tam şu anda vazgeçtim senden ….

Güneş doğarken , akşam olurken ve her yeni doğan çocuğun gözlerine bakarken , kalbimi dolduran bir his …

Her şeye yeniden başlamak ve olabildiğince özgür yaşamak … Zincirlerini bırakıp yaşamın , yalnız kendimle varolmak…

Zeliha BEKOĞLU

Konuya ait etiketler

Görüşlerinizi bize yazın