| |

 |
Dileklerim
Aydınlık
bir bakış açısına sahip olmana yetecek kadar guneş
diliyorum... |
| |
 |
Veda
Gidişin değil, bir umutla dönersin diye beklemek öldürdü
beni..Bir hoşcakal ı çok gördün... zor geldi hoşcakal
demek sana, böyle gitmek daha kolaydı çünkü, arkada kalanı düşünmeden
çekip gitmek, yakıştı mı
sana?Yakıştı mı gidiyorum demeden gitmek? yakıştı mı veda
etmemek ve çekip gitmek? yakıştı mı ayrılıkla yüzleşmemek?
gittiğini bile söylememek..Bir hoşcakalı çok gördün.. Bu
kolay olanı idi, bunu seçtin...
bencildin, gene kendin için en iyi olanı seçtin, başkasının
duyguları seni yine hiç ilgilendirmedi... |
| |
 |
Aşkın
sesi
İnsanların verdiği hayat sevgidir. Niçin yalnız sana yazdığımı
sorma, niçin yalnız sana geldiğimi...
Sana gelişim işte bundan. Sen aşkı anlatıyorsun, yaşatıyorsun
bana. Çünkü yaşıyorsun.O sözlerin kalbinden geldiğini kalbime
vuruşundan anlıyorum ben.
Sözlerin değil beni sana bağlayan, O sözlerini manasına
vurgunum.Niçin mi sen?Sen benden önce vardın, varoluşun bu
yüzden. Ve sen benden sonrada varsın, sana tutunmam aşka ve varlığa
duyduğum özlemden ...
Sen benim sözlerimsin. Seni kalbime koyuşum bundan.
Ve sen dostsun. Ruhuma sığınak ararken haykırmam hep bu
yüzden...Ve sen dostsun, arkadaşsın. Sen içimi koruyan bir
elbisesin. |
| |
 |
Mutsuzken
Mutluolmak
MUTLULUK: Uyandirilma tedirginligi olmadan huzur içinde dalinan
uykudadir.
MUTLULUK: Yazin en sari sicaginda serin bir denizdedir, bir agaç gölgesindedir.
MUTLULUK: Çiplak ayakla kosulan islak çimenlerdedir.
MUTLULUK: Sicak bir günün sonunda esmeye baslayan serin bir
yerdedir.
MUTLULUK: Ince belli bir bardakta içilen tek sekerli demli çayin
tadindadir.
MUTLULUK: Anlatilan bir fikranin ardindan atilan kahkahadir. Izlenen
bir filmde dökülen gözyaslaridir. |
| |
 |
Sağlam
dur yüreğim...
Sen bilir miydin sormadığım soruların cevaplarını. Bir açık
kapı olsaydı, güneşi de baharı da getirebilir miydin? Anlar mıydın
dilimden, konuşmadan susar mıydık öylece. Yoksa yeni bir alfabe
mi yazardın her harfi bir çiçekten. Bilir miydin neden bu kadar
korktuğumu. İçimdeki korkunç yalnızlığı, katran karası
geceyi, düş düş sonu gelmeyen uçurumu. Okur muydun gözlerimdeki
hüznü, kendime bile kapattığım kapıları açabilir miydin? |
| |
 |
Bunalmış Bir İnsanın Kalbindeki Yolculuğudur.
DUYGULARIM, içimdeki çalkantılar; bazen diniyor.
Ama bir melodiyle bir sözle, öyle başkaldırıyorlar ki
uzun süre sarsılıyorum. Bazen insanları seyrediyorum uzun
uzun... Konuşmak istemiyorum çoğu zaman. |
1 , 2 , 3, 4, 5

|
|