<

 
tl  
 
 

Dileklerim
Aydınlık bir bakış açısına sahip olmana yetecek kadar guneş diliyorum...

  
Veda
Gidişin değil, bir umutla dönersin diye beklemek öldürdü beni..Bir hoşcakal ı çok gördün... zor geldi hoşcakal demek sana, böyle gitmek daha kolaydı çünkü, arkada kalanı düşünmeden çekip gitmek, yakıştı mı
sana?Yakıştı mı gidiyorum demeden gitmek? yakıştı mı veda etmemek ve çekip gitmek? yakıştı mı ayrılıkla yüzleşmemek? gittiğini bile söylememek..Bir hoşcakalı çok gördün.. Bu kolay olanı idi, bunu seçtin... 
bencildin, gene kendin için en iyi olanı seçtin, başkasının duyguları seni yine hiç ilgilendirmedi... 
  

<

Aşkın sesi
İnsanların verdiği hayat sevgidir. Niçin yalnız sana yazdığımı sorma, niçin yalnız sana geldiğimi...
Sana gelişim işte bundan. Sen aşkı anlatıyorsun, yaşatıyorsun bana. Çünkü yaşıyorsun.O sözlerin kalbinden geldiğini kalbime vuruşundan anlıyorum ben.
Sözlerin değil beni sana bağlayan, O sözlerini manasına vurgunum.Niçin mi sen?Sen benden önce vardın, varoluşun bu yüzden. Ve sen benden sonrada varsın, sana tutunmam aşka ve varlığa duyduğum özlemden ...
Sen benim sözlerimsin. Seni kalbime koyuşum bundan.
Ve sen dostsun. Ruhuma sığınak ararken haykırmam hep bu yüzden...Ve sen dostsun, arkadaşsın. Sen içimi koruyan bir elbisesin.
  
Mutsuzken Mutluolmak
MUTLULUK: Uyandirilma tedirginligi olmadan huzur içinde dalinan  uykudadir.
MUTLULUK: Yazin en sari sicaginda serin bir denizdedir, bir agaç gölgesindedir.
MUTLULUK: Çiplak ayakla kosulan islak çimenlerdedir.
MUTLULUK: Sicak bir günün sonunda esmeye baslayan serin bir yerdedir.
MUTLULUK: Ince belli bir bardakta içilen tek sekerli demli çayin tadindadir.
MUTLULUK: Anlatilan bir fikranin ardindan atilan kahkahadir. Izlenen  bir filmde dökülen gözyaslaridir.
  
Sağlam dur yüreğim...
Sen bilir miydin sormadığım soruların cevaplarını. Bir açık kapı olsaydı, güneşi de baharı da getirebilir miydin? Anlar mıydın dilimden, konuşmadan susar mıydık öylece. Yoksa yeni bir alfabe mi yazardın her harfi bir çiçekten. Bilir miydin neden bu kadar korktuğumu. İçimdeki korkunç yalnızlığı, katran karası geceyi, düş düş sonu gelmeyen uçurumu. Okur muydun gözlerimdeki hüznü, kendime bile kapattığım kapıları açabilir miydin?
  
Bunalmış Bir İnsanın Kalbindeki Yolculuğudur.
DUYGULARIM, içimdeki çalkantılar; bazen diniyor.
 Ama bir melodiyle bir sözle, öyle başkaldırıyorlar ki uzun süre sarsılıyorum. Bazen insanları seyrediyorum uzun uzun... Konuşmak istemiyorum çoğu zaman.
 

1 ,
2 , 3, 4, 5
 

  <

 
bl