<

 
YALNIZLIÐIM

Duygular bir isyandýr.
Kimi zaman çýðlýk, kimi zaman gözyaþý...
Düðüm düðüm bir
þeyler sýralanýr boðazýna.
Aðlarsýn aðlayamazsýn.
Sevgidir, acýdýr, umuda duyulan umutsuzluktur.
 Bütün dünya sýðmýþtýr gözüne.
Alabildiðine uçsuz bucaksýz hissediþler içinde,
 zamansýzlýklar içinde zamana çaðrýdýr içindeki.
 Ýstersin ama. zordur silip atmak her
þeyi.
Her þey yalnýzlýðýndýr, yalnýzlýk her þeyindir.
Hiçbir þeyin kalmadýðý zaman umudundur yalnýzlýk...
Yalnýzlýk iki haliyle vardýr yaþamýmýzda.
 Kimseli ve kimsesiz oluþuyla...
Ýnsansýzdýk, yaban ve de garip...
 Bir sonbahar yapraðýnýn yalnýzlýðýný yaþardýk.
Bilirim herkesler yalnýz býrakýr ama sen býrakmazsýn...
Oysa þu an öyle yalnýzým ki ne bir insan ne bir canlý hayatýmda
kimseyi istemiyorum bu yalnýzlýðýmda bile...
Oysa sana öyle açým ki ne bir sevgi ne de bir ilgi istemiyorum...
Bir tek sen, bir tek senin sevgin,
bir senin ilgin benim yalnýzlýðýmý yok edebilir...
Ve bana bugün, bu saatte, bu anda sana böylesine açken gel,gel!
Saðýr, kör, karanlýklar içinde bir baþkasýyla deðil,
yalnýzlýðýmla, kimsesizliðimle, sensizliðimle bekliyorum seni.

Meyra





©yazgulu<