::::::Yaðmur:::::

Yaðmur yaðýyor.
 Ve yere düþen her bir damlanýn çýkardýðý hoþ ve tatlý ses,
beynimin en ücra köþelerine kadar iþliyor, 
kalbimin taþlaþmaya yüz tutan noktalarýna serpiyorum. 
Sonsuzluða dalmanýn hazýrlýðý içinde bir an gözlerimi kapýyorum.
 Gözlerimi açtýðýmda pencerenin kenarýnda, 
karþý binanýn çatýsýnda kanatlarýný açmýþ, 
yaðan yaðmurla duþ yapan bir kuþla karþýlaþýyorum. 
Daha da artan saðanak yaðmura aldýrýþ etmiyor. 
Ýçimde bir an bir inkýlap doðuyor. 
Delicesine saðanak yaðmurun altýnda koþmak. 
Kime mi, neye mi, niçin mi? Hiç düþünmeden yokluða, meçhule... 
Nasýl ulaþacaðýmý bilmediðim özgürlük sevdasý için. 
Dalgalarýyla sahilleri döven deniz kadar sebepsiz. 
Fakat bir anlýk. 
Karþý binanýn duvarlarýna senelerin tozlarý dökülmüþ.
 Her zaman münzevileþen, her zaman ölüme daha da yaklaþan bu bina.
Yaðmur bu tozlarý yýkamak, silmek istiyor. 
O da biliyor bunun imkansýz olduðunu ama bir çaba. 
Belki de bir sevda. O da biliyor Ferhat'ýn daðlarý deldiðinin koca bir yalan olduðunu! 
Yað yaðmur yað! Gönül ister ki hiç durma. 
Fakat her aþkýn bir bitiþi, her fýrtýnanýn bir diniþi,
 her mumun bir sönüþü olduðu gibi sen de bizi býrakacaksýn. 
Dirilttiðin anýlar yeniden cesetleþecek. 
Özgürlükmüþ, sevgiymiþ, aþkmýþ. sensiz hiçbir anlamý yok bunlarýn. 
Hepsi sana muhtaç. 
Ben bile... 



silver_arrow


İyazgulu<