Artık biliyorum yalnızlığı. Süpriz değildi bu ayrılık.
Pembe bulutlara asılı kalamazdım daha fazla.
Hayallerimi de çekemezdi zaten,göğe kurduğum sarmaşık merdivenler.
Düşlerle gerçekler arasında gel-gitlerdeyken, sabun köpüğünden bakabildim hayata. İnan, canımı acıtmadı gitmelerin. Sen özgür gecelerin adamısın,bensiz sabahların. Göğsünde ki deli taylar gibi, dört nala yaşarsın aşkları. Gecenin kucağında, kızıl sevişlerde, kimbilir kaç çeşni bedenden düşmüştür terler tenine. İnan, paylaşmaktan korkmadım seni. Benim olmayacağını biliyordum zaten. Sadece büyümeyi öğretmeni istedim. Yıldız gözlerinde dolunay gibi olgunlaşmayı. Küçük yüreğimdeki büyük ateşten, bir kıvılcım sıçratabilsem gözlerine yeterdi.. Yine yangınında kaldı pembe düşlerim, isine bulandı ayrılığın. Yine koru elimde kaldı sevdanın.
Sen bilmezsin, külleri bile acıtmakta canımı ya... neyse !


Sakın üzülme sevdam... küçüğün buna da güler geçer..

Sen mutlu ol, bu bana yeter.

18/03
arzu@altincicek.com