Bu mektubu yazmayi o kadar çok düsündüm ki.
Acaba dogru mu olur yanlis mi?
Sonunda karar verdim.Bunu yazmaliyim.
Yazmaliyim çünkü birgün senden evvel bu dünyadan göçersem,aniden ve habersiz,bunlari sana söyleme sansim asla olmayacak. 
Eger birgün kalbim pes ederse artik çalismaktan ve durursa hiç çalismamacasina,hiçbir steteskop algilayamazsa kalp atislarimi ve hiç hareketsiz kalirsa bu vücut sunu bil ki sana minnettarim.
Dostlugunu ve zamanini benden esirgemedigin ve her zaman yardimima kosup, degerli zamanini benim için harcamaktan çekinmedigin için,o güzel yüzünü her istedigimde görmeme izin verdigin için,o tatli sesini kulaklarimdan sakinmadigin için sana minnettarim. Hiçbir zaman degisme sakin.Her zaman oldugun gibi anlayisli, kararli, düsünceli ve sabirli ol.Yilma haksizliklardan ve savas tüm sana yapilanlar ve içine düstügün tüm umutsuz durumlarla.
Unutma beni. Unutma unutulmayi haketmeyenleri. 
Hep mutlu ve Allah'a emanet ol.