ŞİİR YÜREK İŞİDİR

Şiirler; gönül bahçesinin çeşmesi, şairler ise; bahçıvanlarıdır. Şiire uzak duran, şiirsiz kalan insan, kısmen duygusuz ve şuursuzda kalmış demektir. Çünkü yürekte hissiyata, beyinde akla hitabeden şiirden yoksun kalındığında; gerek düşünce gerek duygu uzuvları, susuz ve bahçıvansız kalmış kuru, bakımsız birer bahçeye dönüşürler.
Şiir umuttur; dalgalı deryanın ortasında sığınılacak bir ada olur kimi zaman, yada çöl ortasında suyu kana kana içilesi bir göl.
Şiir sevgidir; bazen dost elinden sunulan bade olur, yada sevgiliye verilen bir demet gül.
Şiir özlemdir; Çoğu zaman çok uzaklarda söylenen uzun havadır, yada dağ doruklarında yankılanan isyan türküsü.
Şiir hüzündür; ayrılıklarda, titreyen dudaklardan dökülen veda mısralarıdır. Yada  zamansız ölümlere yakılan ağıtların gözyaşı buğusundaki öyküsü.
Şiir; İnsan olarak yaşamanın çok yönlü duygusallığıdır.
Şiir yürek işidir. Bu yürek ki; bir annenin yüreği kadar içten ve şefkatli, bir cengaverin yüreği gibi cesur ve erdemli, bir sevgilininki gibi heyecanla kıpırdayan, bir gurbetçinin yüreği gibi hasretle tutuşan bir yürek olmalıdır.


HÜRDEMİ

bakyeter@bakyeter.net