Karlar yağarken caddede üzerime seni düşünüyorum yinede. 
Neden insanlar kendilerine acı çektiren insanları bir türlü unutmak istemezler .
Olsun yinede güzel biliyormusun bana çektirdiğin bunca acıya rağmen yinede seni düşünmek. 
Ellerini tutuyorum sanki yanımdaymışın gibi. 
Üşümüşsün titriyorsun yüreğin buz gibi. 
Kar taneleri düşerken tek tek yerlere yinede seni arıyorum kahrolası bu şehirde. 
Gezdiğimiz yerlere gidiyorum sanki gelecekmişin gibi unutamıyor gözlerim senin hayalini saçların uçuşurken rüzgarda umutlarımı alıp giderken bu şehirden binlerce kilometre uzaklar sana değil sitem o taş kalbine. 
Sende biliyorsun ağlamazdı bu gözler tebrik etmek gerek sen bunu başardın .
Acı nedir bilmezken yüreğim senin sayende bunuda öğrendim sana ne diyeyim hangi sitemi edeyim.
Duysan sana karşı ettiğim bedduaları inan sana dua gibi gelir.
Ne zaman karsa buralara seni özlüyorum, 
Ne zaman yağmur yağsa gözümden akan yaşları hatırlıyorum, 
Ne zaman bir çiçek açsa bahçede senin kokunu duyuyorum. 
NE ZAMAN BİR YANGIN ÇIKSA... 
BU ŞEHRİN SENİ YAKACAĞINI SANIYORUM! 
potre@netbul.com