"Hayatın bazen tek bir adı var: ÖZLEM... 

Ne ilginç oysa birgün minik bebeğimi, biricik kızımı da "Özlem" diye mutlulukla seveceğimi düşünürüm hep. 

Ama hayatın bazen tek acısı da "Özlem"... 
İçinde tüm dünyaya yetecek gözyaşlarını barındırır, her çığlığını bir bıçak gibi keser, boğazını düğümler, nefes almana izin vermez ve vücudunun her zerresinde hissedersin yangınını... 

Kavuşmak için hep koşarsın, ayak seslerini kimse duymaz ve hep yerinde sayarsın. 
Kocaman bir labirenttir kalbi... 
Birgün gelir deli gibi koşmaktan yorulur, bulduğun 
ilk sokaktan çıkıp geri dönmeyi, vazgeçmeyi düşünürsün. Oysa kim kendinden kaçmayı başarmıştır ki? 

Özlem senin yüreğini alır senden ve sen özlemin kalbindesindir artık..."