NEDEN YAPAMIYORUM SENSIZ!


Simdiden özledim seni... Daha ayriligin ilk sabahinda. Oysa sana o kadar kirginim ki o kadar yiktin ki beni anlatamam. Ama bunlarin hiçbiri seni sevmekten seni özlemekten alikoymuyor beni. Neden Allah'im onsuzluga dayanamiyorum. Daha yoklugunun ilk sabahinda onsuzluga dayanamiyorum. Oysa öyle kirginim ki ben hayatimda hiç unutmayacagim son 10 gün yasadim ama onun umurunda degil. Beni hep kendimle ve misralarimla bas basa kalmaya mahkum etti. Ne ilgi ne alaka var onda ama ben neden onsuz yapamiyorum neden. Kizginligim kendime neden kalbime söz geçiremiyorum. Ne umuyordum ki baslarken neler olacakti hiçbiri umdugum gibi olmadi. Ilk baslarda ki gibi hiçbir sey devam etmedi.  Etmeyecekte galiba. Onun bu durumdan sikayetçi olmamasi beni deli ediyor. Kiziyorum kendime hiç unutamayacagim bir 22 temmuz yasadim. Neden birden bire her sey degisti. Neden ilk baslarda ki devam etmiyor. Neden böyle oldu ki. Bunlarin cevaplarini asla bulamayacagim biliyorum çünkü cevap verecek vatandas orali degil. Olsun bakalim neler olacak zaman neler verecek daha. Önceden burasini çok severdim hep sabah olsun isterdim ama artik istemiyorum neden mi çünkü her sabah daha kötü bir günü getiriyor bana. Ama sunu bil ki kalbim artik seni dinlemeyecegim. Artik o da ilginin özverinin azligini yasayacak. Belki içimde firtinalar kopacak dayanamayacagim ama o da anlayacak degisimleri o da yasayacak bunlari belki o zaman ögrenir. Keske yapmak yazmak kadar kolay olsaydi.  Bilmiyorum nedendir yoklugunun verdigi aci.? Seni özlemek bile güzel aslinda . ama senin ilgisizligini yasamak güzel degil. Seninleyken seni sensiz yasamak bana ölüm geliyor ama sana göre hava hos. Dedim ya bilmiyorum. Sana seni anlatmak istiyorum bazen, Olmuyor. Ya ben dogru kelimeleri bulamiyorum ya da kelimeler anlamini yitiriyor . Buldum ne yapmam gerektigini ! Her seferinde baska bir seyi anlatacagim, belki kitaplar yazacagim sana. Siirler yazilar. Biliyor musun ; Önceleri tek kelime yazamiyordum. Yazmak istiyordum ama yazamiyordum . Simdiyse kendimi yazarken buluyorum. ama beni, ne kadar anliyorsun onu göremiyorum. Bazen içimden gelecegimle birlikte geçmisimi alip kaçarcasina uzaklasmak geliyor buralardan. Öyle bir sey ki ; Ya gitmek var ya kalmak , ya teslim olmak ya da kurtulmak . Kalmak , teslim olmak kolay. Çünkü senden vazgeçiyorum sensiz yapamiyorum. Eger gidersem sonunda yalnizca yavas ,yavas ölmek var. Oysa gitmek , kurtulmak güç ister yürek ister , güven ve inanç ister . Ancak ben yorgun ve inançsizim. Gözlerin kaybettiklerimin karsiligi , gözlerin huzurun anlami ,gözlerin çarpan kalbim. Ama artik gözlerinde kendimi göremiyorum.  Karanligiyla beni korkutan geceler dostum oldu bir anda. Bilirsin geceleri sevmezdim çünkü gecelerimde sen yoktun. Artik onlari seviyorum çünkü kendimle bas basa kaliyorum. Artik gündüzleri ve sabahlari sevmiyorum çünkü artik sen yoksun sabahlarimda gündüzlerimde.  Her gecenin bitisi ve her uykuya yatisim aslinda uyanisimdi uykundan. Her gece huzurum her sabah kaybettigim umudum oluyorsun.Zaman geçiyor sevdigim ,Yaz bitiyor, gelen soguk kissa beni basladigim yere geri götürüyor galiba. Yazi ne kadar çok beklemistim günler uzun kisa gecelerimde sen olacaktin. Ama ne uzun gündüzlerimde ne de kisa gecelerimde sen varsin. Neden bu kadar degistin. Neden suskun kaliyor beni anlamiyorsun? Sen benim  geç buldugum mutlulugum ,sevdam ,umudumsun. Ama seni yavas, yavas yitiriyorum. Neredesin sen simdi. Nereye kadar böyle devam edeceksin. Kalbinin özünde neler var. Hangi firtinalar kopuyor da beni hüsranlara ittin. Seviyorum Seni Ölümüme kadar.  Karanlik gelecegimi mezara sokacak kadar  gelecege dimdik yürüyebilecek kadar umudu  Sevebilecek kadar çok seviyorum seni.  Insan oldugumu , hissedebildigimi sevilmeye hakkim oldugunu sen hatirlattin bana. Sende kaybettigin duygulari yasadin benimle ama sen tekrar mi kaybettin bu duygulari.  Inan bana seni anlatabilmek için kendimi yiyip bitirdigim her karalama eminim bir gün destan olacak ve ben aklimda gözlerin , tenimde kokun, içimde sevgin seni buldugum cennette ölecegim.  Zaman geçiyor... yoksun!  kaç zamandir hüzzam bir sarki ya da umutsuzluga biraktin beni. "zaman geçiyor...yoksun sevgilim.  Her sabah gözümü açtigimda ilk aklima gelen, her gece gözlerim uykuya yenik düserken agzimdan ya da yüregimden dökülen son cümleler hep bir ümit diye bitiyor. Hep seninle bitiyor. Ya sen eminim senin aklina bile gelmiyorum. Neden ben senin gibi olamiyorum neden ben sensiz yapamazken sen beni bir kenarda birakip ya da unutup gidiyorsun neden sevgili. Benim hep  bir yanim eksik uyaniyorum her sabaha, bir yanim eksik basliyorum. Hayatim hep umutsuzlukla geçiyor. Nefes almak bile sensiz iskence gibi geliyor... ya sana sen bunlari yasiyor musun ? sensiz yasamaksa soluk almak çok zor.  Boguluyorum sensiz. Zaman geçiyor... yoksun sevgilim... ve ben tutsak bir insan gibi yasiyorum simdi; hüzün bakislim  tüm acilara ragmen  Seni çok seviyorum.


Gönderi:busem@eskisehirli.net

Arkadasina Tavsiye Et


©yazgulu

                                                         ««