|
Geceydi, sen yoktun… Ama
ellerin geceyi yırtan bir çift güvercin oluyordu en çaresiz anımda…. Bahar
dedim adına, ilkbaharımdın ve SON baharım oldun… Hasret çekmek neymiş
sensizlikte öğrendim… Özlem kelimesi yokluğunda, huzur kelimesi sesini her
duyuşumda buldu anlamını… Gülüşünle kurudu göz pınarlarımdaki yıllar boyunca
akmasına izin vermediğim yaşlar…Şimdi tek dileğim “Keşke” diyerek başlayan
hiçbir cümlede geçmemesi yaşanılanların ve yaşanamayacakların.. Yıllar sonra
hatırladığında beni, gülümseyebilir misin Canımcım… Küçük bir tebessümle bir
anlığına dalıp hayal edebilir misin yine ? Atıp yıpranmış yanlarını bu
aşkın, sadece ayrıntıları dahil edebilsen benliğine… Çünkü o küçük
ayrıntılar beni sen yapan, çünkü yine bencillik yapıp “İyi”kilerle anmanı
istiyorum beni… Çok şey istiyorum di mi Canımcım… Aldıklarım yetmezmiş gibi,
hep daha fazlasını istemem neden ??? |