Sevdan kara gecelerim. 
Seninle sevdim pembeyi, seninle sevdim zamanı, seninle sevdim cümlelerimi, kelimelerimi, yüreğimi. 
ilk kezdi, önemliydi, farklıydı. 
Büyümekti sevdan aslında. 
Sabırsız ruhum dinginliğini buldu.
Eğer seviyorsan beklemeliydin.Bekledim. 
Sevdam kara gözlerinde saklıydı. 
Tuttuğum güzel ellerinde... 
Gülümsemende, yanağımda kalan busende... 
Sevginin verdiği yücelik vardı yüreğimde. 
Kocaman olmanın verdiği sınırsız tatmin.
Yalnızlık küçülmüş, ufalmış, ve çoktan bitmişti. 
Kırmadan önce kocamandı sevdam. 
Tılsımı olmuştu yaşamımın. 
Herkesin bilmesini istediğim mucizemdin. 
Şimdi masal olan... 
Ölüm istedim çoğu zaman. 
Kuşluk vakti ayak seslerini dinledim. 
Cam ardında dinledim sesini. 
Bir nefes kadar yakın, güneş kadar uzaktın çoğu zaman. 
Uzansam dokunacaktım tenine, izin vermedin. 
Sevdan kara gecelerim. 
Sahipsiz şarkılarım, öksüz aşkım, yetim ruhum, yitik yazılarım, ölü aşk destanım. 
Dantel gibi dokudum seni hayatıma. 
Canımı kattım sana. 
Beni sen yaptım seni kendim. 
Ölümü görmedi gözüm yalnızlığı reddettim. 
Umuda yazdım adını. 
Rüyaya yattım. 
Dualar ettim sana, dilekler tuttum sana dair. 
Elma şekerindeki kırmızıydın. 
Yedikçe senin tadına doyamadım.
Ama sen her tarafıma dolanmıştın. 
Gidişin yıldızsız bir geceydi aslında. 
Yıldızım olmuştun, gökten ellerime düşüverdin. 
Sevdam kara gecelerim, seninle sevdim pembeyi, umudu, gözlerini, seninle sevdim yalnızlığı, yitimi, ölümü... 
Ve seninle bittim. 
Sensizliğin başladığı yerde ölüm başladı. 
Sustun. 
Sustum. 
Sustu. 
Kısaca;parantez aç sevdim seni parantez kapa!!! 
11 haziran 2002 

rain_eyed_girl@yahoo.com