Kendine iyi bak ,yüreğine de... Her şey başlayıp, bitiyor bu dünyada... Sevmediğimiz şeylerin de bir sonu oluyor,sevdiğimiz şeylerin de... Olmasa iyi ya, oluyor işte. Seni alıp götüren bir şarkı, Beklemediğin bir anda bitiveriyor söz gelimi. Sevdiğin kimseler kaybolup gidiyor bir gün kalabalıkların arasında... Parmağına konan kelebek ucup gidiyor,hiç bitmeyecek gibi kıvrılan ırmak gidip bir denize dökülüyor sonunda... Biraz önce geriye doğru baktımda; Senin için mavi kaplı defterimin ilk sayfasını açtığım günün Ardından tam yedi mevsim geçmiş. Yedi mevsim olmuş,sana küçük şeylerden söz açıp durmuşum,sevincimi paylaşmışım gülmüşüm, acılarımla ağlayıp omzuna yaslanmışım. Kimi sayfalarda resimler çizmişim sana, belki hatırlarsın,hani küçücük bir kalp çizmiştim.İstersen onu büyültebilirsin demiştim. Hatırladın mı çizdiğim pembe kelebeği de... Beni hatırladığında başının üzerinde en güzel gezintilerini yapacaktı ve sen beni düşünüp belki gülümseyecektin... Kimi sayfalarda türküler söylemişim senin için, Kimi sayfalardada komik şeyler anlatmışım. Kimi sayfaları okumayıp geçmişim nedense... Nasıl geçtiğini anlamadan mavi kaplı defterimin sonuna gelivermişim. Şimdi sana o özel mavi kaplı defterimin son sayfasını açıyorum. Bir gün bir yerlerde yine karşılaşırmıyız bilemem. Ama ben şimdi senin için açtığım bu defteri,yine senin için kapatıp gidiyorum. Sen de git istersen... Ben yokken iyi bak; ama kendine... Yanı başında duran herşeye iyi bak... Çiceğine iyi bak... Ellerine, çocuğunun gözlerine, yakın bir dostunun yüzüne,gökyüzüne, YÜREĞİNE......... ©yazgulu «« |