Kardelen Hiç bilmedigi bir yerde; ruhunu oksayan çig taneleriyle bir islaklik hissediyordu bedeninde, daha bilmiyordu nerdeydi ve durumu neydi bulundugu yer çok hosuna gidiyordu sanki buradan baska dünya yoktu gibiydi, burasi onun her seyiydi, onun için büyük bir dünyayaydi ama sanki onu yukardan birileri çagiriyordu ses veriyordu ona gel diyordu içinde oraya dogru uzanmak için çok tuhaf hisler oluyordu kendisini anlayamiyordu .Kendi isteginin disinda hareket ediyor her çig tanesinde her hissettigi islaklikta disardan gelen o sese o yansimaya karsi ilgisi biraz daha artiyor onu görme arzu içinde iyice büyüyordu Sanki o ses onun içindi, yavas yavas uzandi.Bedeni saran agir toprak parçasini, üzerindeki yükü atti. Bütün vücudunda bir sogukluk bir üsüme hissi titriyordu ama ona ulasma arzusu her geçen gün artiyordu. Üzerindeki o islaklik iyice artmisti. Ama o sese o isiga yaklastigini hissediyordu. Buraya kadar çok zor anlari olmustu ama o çagiran sese o isiga ulasmaliydi, bedenini saran o beyaz sogukluk, üsüyordu buz gibiydi bütün bedeni .O soguklugu ruhunda hissediyordu. Ama duydugu o ses yansiyan o isik onu mest ediyordu. Vücudunda ki soguk islaklikla o beyaz soguklugu yararak vücudunu disari atti ve iste ordaydi günes uzanmak istedi dokunamadi gökyüzünü gördü ona bakti ne kadar sansli dedi onu görebilmek için nelere katlanmisti.O kadar güzeldi ki parliyordu yaydigi sicaklikla ... Her gün ona uzanabilmek için ugrasiyor du o kadar cesaretliydi ki bu kadar yolu asmisti . Eger cesareti olmasaydi bu kadar yolu gidemezdi ona olan aski getirmisti. Hem de bu soguk ta hem de bu kadar zor yollara ragmen günese olan aski beklide hiç bitmeyecekti ah kardelen .... Bengisu 'ya ©yazgulu «« |