Boşwer; Me “Ben seni sevdim mi?” sevdim evet Günbatimlarindan alip da bu yüregi, günesli safaklara Yatirmak gibi, bana gelecegin o muhtesem günün Hayalini kurmayi sevdim… Şarapla ekmek koydum masaya, Bir dilim beyaz peynir… Seni isyan türküleriyle söğlemeyi sevdim, Şiirlerle adını süslemeyi sevdim,İnkar etmiyorum... Bir düş gibi geleceğin geceleri bekledim, Anlasana seni özlemeyi seni düşlemeyi Seninle olmayı sensizliği yaşamayı senli sensiz Zamanlarda adını anlamayı ve seni beklemeyi sevdim ben... “Ben seni sevdim mi?” Sevdim evet kime ne?; İmkansız bi düş olsada nihayetinde gelişin, Yinede beklemeyi sevdim bu lanetli kente, Yağmurlu günlerde cam ağaclarına yaslanıp yağmurda seni aramayı sevdim Uslu cocuklar gibi isyansızdım... Öfkesizdim... Gözyaslarina siginmadim… Adini ezberimde tutar gibi diri tuttum seni hiç olmadigin hayatimda… “Ben seni sevdim mi?” Sevdim,Boşver;me ;(... Hiç istemedim adını unutmayı... Sesini hep sıcak tutmaya calışdım minicik yüreğimde... Yüzünü,Gülüşünü bakışını,cıplak bir resim gibi sakli tutum gözlerimde... Çok kez ağladım uykusuz gecelerde seni kaybetmek korkusuyla... Seni sevmeyi sevdim, İmkansızlığı,korkuyu ,kaybetmeyi.ve beklemeyi sevdim... Demişdim ya,bir ihtimal pesinde bir ömrü savurmak ne dâhiyane ne de çilginca… Bir panayir kalabaliginda, lunapark sevincindeki çocuk Gibi bekledim seni bir elimde elma sekeri, öbür elimde Kirmizi uçan balonla... Rohat Zakir Akın / ©yazgulu «« |