Bir Tek Mısra Sözlerin artık ikna etmediği bu yaşımda, ağlamak da artık zor geliyor, zoruma gidiyor. Benden sana, söylemesi zor, yazması kolay bir kelime; Hosçakal. sevilmediğimi bildiğim bu geceden sana son bir yazı, son bir hatıra. Seni her çağırdığımda, artık yüreğıme yumruk atamayacaksın. Ben de bir baskasının yasak bahçesine uğramayacağım. Artık ne gelmeni isteyeceğim, ne de kalmanı.... Bu aksam masamdaki tek bir mumu kendim için yaktım. Senin oturduğun sandalye boş, ev boş... yalnızlığımın resmi boslukta çizili... Şimdi sen bir baska masada baska gözlerlesin. Yüreğindeki pembe yalanlar büyüdükçe büyüyor. Karaya çalan pembeler... Kim, kimi kandırıyor bu alemde? Kumdan kalelerimiz her dalgada yıkılıyor. Kimseyi yolundan döndürecek gücüm yok artık. Dayanıksızım, dayanaksızım... Oldugun yerde kal... Hosçakal... harun_akyar@yahoo.com ©yazgulu «« |