"Bir gün gelecek yazdıklarımdan sende pişman olacaksın... Bu gün yine seni görmek istedim. Uzun zaman oldu görüşmüyoruz değil mi? Bilmiyorum sana karşı hatalıydım. Tüm bunlara rağmen seni görmek istedim. İnkar etmiyorum hatalarımı, yaptıklarımı.Belki de böylesi daha iyi, en azından halen arkadaşız değil mi?Neden bitti, neden yaptın bana bunu.Ben halen kabullenemiyorum. Oysa çok güzel şeyler paylaştık seninle.Herkesin imrenerek baktığı bir arkadaşlığımız vardı, hatırlasana. Onu hani kimseler yıkmazdı, hani kimseler bozamazdı.Biz söz vermiştik hani, yalan olmayacaktı, inkar olmayacaktı aramızda. Nasıl unuttun bunu, unutabildin. Biliyorsun sen en değerli varlığımdın.Hiç kimseye bu kadar yakınlaşmadım. Sen özeldin, eşsizdin benim için. O güzel günler ne çabuk bitti. Hani gözlerimin içine bakınca gülerdi gözlerin, konuşmazdın, bakışın yeterdi hani. Yaşama sevincimdin, amacımdın... Bende senin için her şeydim... Bunlar uzun zaman önceydi. Şimdi sen isyankarlığımsın, boşvermişliğimsin. Oysa biliyorsun asla öyle değilim. Beni tanıyorsun, evet yine susuyorsun. Neden konuşmuyorsun, konuşsanda neyi değiştireceksin ki? Sen o hayat dolu kız değilsin, sen o değilsin, olamazsın. Yalancısın sen, yalancı, yalancı...Kızıyorum , nefret ediyorum seni hatıralatan her şeye.Unutmadım yaşadıklarımı, unutamadım bir türlü. olmadı. Denedim, yapamadım. Her an o gözlerin bir çift namlu gibi hayalimde. Sen olsan yapabilir miydin? İlk başta inanmak zor geldi gittiğine, O güzel arkadaşlığın bittiğine... Oysa ne hayaller kurardık...Bir gün buluşacaktık ya... Ben geç gelmiştim, kızmıştın bana.Geç gelmedim, biliyor musun? Senden çok önce gelmiştim seni izledim, o kadar çocuksu, o kadar masumdun ki, kıyamadım o tabloyu bozmaya. Güzel günlerdi o günler. Şimdi ise bir mucize kadar uzaksın bana. Gittiğine inanmaıştım, her an gelecekmişsin gibi bekledim, hiç bir eşyana dokunmadım. Gelir de bulamazsın diye. Zor oldu alışmak, hayalinle avunmak... Terkedişin beni mahvetti, önce geceler düşmanım oldu, sonra da arkadaşların.Sanki ben terketmişim gibi "Suçlu" oldum sayende. Bilmiyorlardı ki seni ne kadar çok özlediğimi. Zaman ilerledi, soğuk başladı, üşüdüm ama içimdeki dönüş ümidin sıcak tuttu hayallerimi.Çılgınlık yapıp evinize gittim, kimseler yoktu, komşular "taşındılar" dediler. Bekledim elimde senden kalan son hediyenle.İnsanlığımdan utandım nasıl bu kadar zayıftım sana karşı, nasıl bu kadar yalnızdım. Etrafımda herkes derdime yardımcı olmaya çalıştı, senin için kırdığım insanlar bile...Umut zamanla tükendi, yıkıldı birer birer hayallerim. Sen görmedin tükendim. Pişman oldum yaptıkarıma, haykırdım adını yağmurlu gecelerde, ıssız, soğuk sokaklarda... gelmedin. Gelemezdin ya, bir tanem gelemezdin. Sen o kadar uzaktın ki bana asla benim olmadın. Anlamalıydım bir gün biteceğini. Sen yalanlarınla kandırdın beni. O küçük, masum yalanların mahvetti beni. Hep dediğin gibi oldu öyle değilmi. "Bir gün bitecek nasılsa" derken gülmenden anlamalıydım.Seni kaybettiğim günü unutmayacağım. Unutamam... Ne güzel eğleniyordun, kollarımda dans ederken. Etrafımızda insanlar bizi hayranlıkla izliyordu. O gece kraliçemdin. Çok mutluydum, Çok mutluydun! Hiç bitmesin isterdim o saatlerin, doğumgünü pastanı keserken ne kadar da mutluydun. Bir başkaydın o gece. ;Hiç böyle görmemiştim seni. Gelip boynuma sarılmanı unutamıyorum, sana hediye almamıştım. Biliyordun ki en büyük hediyen bendim. Öyle olmalıydı. Mutluluktan uçuyordun sanki, herşey o kadar mükemmeldi ki. Bitmemeliydi o gece, hikayemiz. yaşanmamalıydı o acı sonu. Hazırlıklı değildim sürprizine, bilmiyordum hasta olduğunu. Hiç belli etmemiştin bana. Yanlışların en büyüğünü yaptın bana. Yalanların en büyüğünü söyledin bana. Gizledin hep o durumunu benden, belki üzülmemi istemedin ama yanlıştı. Şimdi kahroluyorum çaresizliğime, sensizliğime . Bayılmıştın bir anda, o narin bedenin nasılda yıkılverdi. Nasıl bu kadar zayıf kalabildin yaşama. Çığlıklar, Çığlıklar, o bitmeyen kargaşa gözlerimin önünde. Herkes bir şeyler yapmak istiyordu, seni seven herkes panikteydi. O an bende yıkıldım, çaresizdim senin karşında. Elim ayağım tutmadı, korktum seni kaybetmekten. O an senin yeride olmayı çok istedim. Hastaneye giderken kaybettim seni. Gözlerin hiç bu kadar anlamsız bakmamıştı, ellerin hiç bu kadar soğuk gelmemişti... Özür diliyorum seni kırdığım her konu için, özür diliyorum seni üzdüğüm için, özür diliyorum bu halim için. Bak yine geldim bu defa hediyemle. Belki sana en değerli hediyeyi alamadım. Fakat senin seveceğin bir şey , eminim. Bugün iki yıl oldu. Halen yastayım. Adını her andığımda bir yer kanıyor, ne olur affet beni. Artık dayanamıyorum sensizliğe. Dostlarım "kendine gel" diyorlar, "geri getiremezsin" diyorlar. Ne olur affet beni. Artık yenilmişiğime son demek istiyorum, değişmem gerekli, yoksa her geçen gün daha serseri, daha bezgin bir halde olacağım. Duygularım karmakarışık, ne istediğimi bilmiyorum . Sevmek mi istiyorum, sevilmek mi? Bugün buraya doğum gününü kutlamaya geldim. Doğum günün kutlu olsun güzel kız, hep mutlu kal, sevgiyle kal . Biliyorum ki sen cennetin en güzel yerindesin ve beni her zaman görüyorsun. Hep yanımdasın belki bir yağmur tanesinde, belki bir çocuk sevincinde, belki de yalnızlıkların tam ortasında... o zaman iş işten geçmiş olacak, ve üzülen sadece biz olacağız...." ©yazgulu «« |