|
Hani, diyorum da, insanin gercekten mukemmel bir dostu olsa...
Onu ; soyle, icine sindire - sindire, kocaman bir sarilsa... Yureklilikle soylediginiz... Canim benim!" dediginiz... Telefonda bile saatlerce konustugunuz, sicacik biri... Ozlediginizde, hayal kurdugunuzda yaninizda o var mi? Sizi hic yalniz birakmayan biri... Cesur, sempatik, azimli, kararli... Arayan, soran, "seni ozluyorum" diyen biri. Boyle bir canli ile her seyi konusabilir, paylasabilirsiniz. Yaniltmaz! Anlayisla karsilar her seyi... Hatalari, gunahlari - sevaplari, her bir seyi konusabilirsiniz onunla... Bir arayis icinde olmaniza gerek yoktur. O kendiliginden cika gelir zaten. Birgun bir bakarsiniz,karsinizda... Bir de bakmissiniz simsicak sohbetler, derin konular, sirlar,paylasimlar... Kimseye soyleyemedinizi, en yakininiza anlatamadiginizi,gecmisteki Izleri, gelecege dairlerinizi, sadece ona anlatir olursunuz. Kadin, erkek fark etmez. Bir dost bulun! Ama gercek olsun. Aradiginizda isinizi degil, sizi soran... Kotu gununuzde ev sahibi, iyi gununuzde kiraciniz olsun. Anlatsin, konussun, acyk - secik, korkmadan yasasin. Guvensin! Cinsiyeti olmasin! Bir kartal kadar hasin,bir maymun kadar saklaban, Bir ceylan kadar narin olsun. Dogrulari soylesin. Gozleriyle ve kalpten konussun. Yasasin! Doya doya yasasin, doya doya yasatsin. Beyninden degil, yureginden versin. Olsun varsin! Paylasirim" desin. Bir dostunuz olsun. Sizi ve benliginizdekileri paylassin... Dost olsun! Ama... Gercek bir dost...
|