YOK OLDUĞUNDA

Garip gönlümün dili varmaz konuşmaya, benim fırtınalarım çorap söküğüne benzemez.Dilber gibi tatlı olmaz.her anını,acısını ilmek ilmek yaşatır bedenime. karşı koymaz insan.kolaydır benim sevinçlerim lakin ağırdır karşımdakine sevgilerim. oyle herkesin gönlü gibi geniş değildir benim yüreğim. Sevmesi zor olmaya zordur amma bir de ayrılığını soracaksın. unuttum demek ile unutulmaz.önce bedenin alışacak… kendi tenini onun teninden ayırmaya,sonra ellerin alışacak onun ellerinden kopmaya,gözlerin alışacak bir zamanlar bakıp kaybolduğun gözleri görememeye,sonra da kalbin alışacak;onunla hızlanan,ritmini değistiren,gökyüzünde uçan bir kuş misali gibi kanat çırpan yüreğini usul usul kanatlarını kırar gibi… kan dolaşımını durdurur gibi… nefes alıp geri verememek gibi…alışırsın alışamazsın ama alışmış gibi yapacaksın,öyle ya da böyle yaparsın.

 

ozgecan

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: