Üzgünüm

Hayatta en zor şeyi sorsalar bana unutmak derim.Zamanı unutmak,geçmişi unutmak,sözleri,sevinçleri Seni unutmak..Kolay kazanılmaz sevgiler ama kolay kaybedilirmiş vefasızlığın pençesinde.

http://www.yazgulu.com

Bunu anlamam için bedel ödemem gerekiyormuş meğer.
Uykularımı bölmem gerekiyormuş.
Herkes uyurken seccademi ıslatmak..
Unutmak vefasızlıktır diyenler unutulmanın acısını yaşamışlarmı.
Oysa unutmak istediğim öyle çok şey varki.
Geçen her zamanın ardından buğulu gözlerle bakıyorum geriye.
Bir sessizlik kovalıyor beni adımlarını duyamadığım.
Unuttum sandığım onca acının sessizliğidir gelen…
Direnmek mi kime.
Kollarını açıp esen her türlü rüzgarı tebessümle karşılamak mı cesaret.
Yoksa pişmanlıkların seronomisini bir başka zamana taşımak mı.
Çevrene gülen gözlerle bakarken kim farkına varır içindeki depremlerin büyüklüğünü.
Her mevsime kırgın yaşamak.
Mesafelere inat koşmak.
Gecenin hiç bitmeyen vefabilir dostluğuna bırakıyorum ağıtlarımı..
Hüzünlerimi…Hatıralarımı…
Değişen her şeye inat bir kır çiçeği kadar taze sevgim.
Kırağı vurmuş gül kadar hüzünlü.
Ölüm bile yetmiyor artık bu ana.
Oysa ölmek bu olsa gerek.
Bakışlarım alemler dolaşırken gözlerim gözlerinden başkasını unuttu.
Bir çocuk ürkekliği ile başlıyorum güne.
Boynu bükük kırılgan..
Zamanın beni bekleyen bir köşesinde bir sürü yıkıntıların korkusuyla yaşamak.
Hayat denen elbiseyi eskitiyorum yaralanmış mısralarla.
Hiç yokmuşum gibi davranıyorum farkedilmemek için.
Sessiz gecelerde yüreğime vuran sen gibi hüzünlerin sesini biriktiriyorum özlemlerime.
Neden demeye korktuğum onca hatıradan kaçarcasına yaşıyorum.
Suçlu aramaya kalksamda hep kendimde aradım bir suçuluyu çünkü seni suçlayamayacak kadar seviyordum Unutmak istiyorum…

Eylül gibi esen zamanın kırık dökük adımlarını unutmak.
Sessiziğimi boğan sessiz çığlıklarımı yutkunarak başımı kaldırıp ötelere bakmak.
Her tercih bir vazgeçişse eğer; benim tercihim hep Sen oluyorsun.
Mesafeler uzun,hasretler gurbete düşmüş.
Dilimde okakşarkıları,yüreğimde sevdanın damlaları ve ben vahalara tutsak.
Hayat adın geçince anlam kazanıyor.
Nereye baksam sen oluyorsun gözlerimin en uç noktası.
Ruhumun paramparça olmuş yamaçlarında hala isminin derin ve sırlı ıssızlığını yaşıyorum.
Ve… Yokluğun..hiç alışamayacağımı biliyorum.
Her mutluluk acımın gölgesinde tüllenecek.
Ve ben seneler geçsede hüzünleneceğim.
Acılarım yansımayacak güleç yüzüme.
Ben seni hep seveceğim inci tanem…

MeRCaNDeDe

 

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: