KALBİMİ NEFSİME SATMIŞIM

geçici zevklere bürünmüş hiçbir şeyi görmez olmuş gözlerimle fitneyle doldurmuş olduğum kalbimle Sana açtığım şu kirli ellerimle aciz,günahkar bedenimle pişmanlığımla kapına geldim. sadece rızanı iastiyorum Rabbim.
ipinden salınmış bir merkep misali bomboş bir daire içinde koşturup durmaktayım.biliyorum Sensiz yolların bitişi hüsran.nefsin oyuncağı olmuşum bendeki ben halime ağlar bense hala oyuncaklık yapmakla meşgulüm.
Ademoğluna zulmetmemiş olsamda ben kendime zulmediyorum.Nefsime kendimi güldürüyorum.İçimdeki acının feryadını duyamıyorum.Yaşlarım pınar olup çağlasa da bir damlasını hissetmiyorum.Çünkü ben dünya denilen ACI.YAŞ geçirmez elbiseyi giymişim.Kulaklarımı kahkahalarla tıkamışım feryedı nasıl olurda duyarım? Gözlerime necasetin perdesini çekmişim nasıl olur da güzeli görürüm? Kalbimi nefsime satmışım nasıl olur da gerçek aşkı buyur ederim?

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: