Hayatımı Yeniden Yaşayabilseydim

Erma Bombeck kanserden öldü. Okuyacağınız yazıyı, kanser olduğunu öğrendikten sonra kaleme almıştı:

Hayatımı Yeniden Yaşabilseydim Eğer; 

Hastayken yatağa girer, dinlenirdim.

Ben olmadığım zaman herşey kötüye gidecek gibi düşünmezdim. 

Gül şeklindeki pembe mumu saklamaz, yakardım.. 

Daha az konuşur ama daha çok dinlerdim.. 

Yerler . kirlense, masa örtüm lekelense bile daha çok arkadaşımı akşam yemeğine davet ederdim.. 

Oturma odasında TV seyrederken patlamış mısır yer ve şömineyi yakmak isteyen birisi olduğunda, leke olacak diye daha az korkardım.. 

Bana gençliğini anlatmaya çalışan dedeme daha çok vakit ayırırdım.. 

Kocamın sorumluluklarını daha çok paylaşırdım. 

Saçım bozulmasın diye arabanın camının açılmasını önlemezdim.. 

Eteğimin lekelenmesine aldırmadan çimlere otururdum. 

TV seyrederken daha az, hayata bakarken daha çok ağlar ve gülerdim. 

Ömür boyu garantili, pratik vs denilen hiçbir şeyi satın almazdım. 

Hamileliğimin bir an önce sona erip, doğum yapmayı dilemek yerine, hamile olduğum her anın tadını çıkarır ve içimde bir canlı yaratmanın ne kadar harika olduğunu farkederdim. Bu o kadar nadir bir olay ki.. Mucize gibi bir şey.. 

Çocuklarım beni öpmek istediklerinde, asla “Önce git ellerini, yüzünü yıka” demezdim. Onlara daha çok “Seni seviyorum” ve . ondan da çok “Özür Dilerim” derdim. 

Ama başka bir hayat verilseydi en çok yapacağım şey; her dakikasını değerlendirmek olurdu.

Dikkatle bak..

Gerçekten gör..

Yaşa..

Vazgeçme..

Küçük şeyler için şikayet etmekten vazgeç.. 

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

13 − 2 =

%d blogcu bunu beğendi: