Hatırlarmısın

Hatırlarmısın bilmem ilk şiirimi sana yazmıştım yaşayacaklarımızı hissederek.. sigaramın dumanı gibi yanıyordum son görüşmemizde.. bunca acıyı yüreğime çektirmeye ne hakkın vardıki bilmiyorum.. git diyordun bitti diyordun. Oysa ben ölümü bile sende tatmak istiyordum ama bu kadar karanlık bir ölümü değil.. kapıdan çıkarken hala umudum vardı gitme demeni bekliyordum. Demedin işte kapıyı kapamak üzeriyim gitme desene.. gitme de. Dönüp bakmadım sana.. bakamadım. Gidiyordum.. dönüp bakamadım sana ağladığımı görmeyesin diye. Yüzümü göğe cevirdim bir kartal gibi pençeledi yüreğimi git demen. Yine eğmedim başımı kimseye göstermeye hakkım yoktu ki gözyaşlarımı. Şu an o en az benim kadar dağınık odamda sana yazıyorum bunları.. az çok tahmin edersin halimi. Hatta sarhoş bile olabilirim.. gerçi sende kaybetmiştim kendimi.. sabah büyük umutlarla doğan güneşin doğmasını istemiyordum çünkü senin kadar aydınlatmayacaktı yeryüzünü. Yeryüzümü. İlk ışıklarıyla dışarı çıktım. senle gezdiğimiz sokaklardayım. Ne koyuyor sensizlik bir bilsen.. Bir otobüsteyim.. gidiyorum her zerresinde sen olduğun bu şehirden.. gidiyorum. Oysa hep geleceksin diye. Yinede o kadar mutluydumki hayalinle. Ama yinede keşke gitmeseydin. Gelmeyecekmisin yoluna kurban olduğum. gelmeyecekmisin yüreğine kurban odlumu. Bir ay oldu. Gel artık. Gell.. sensiz bunların hiç biri doğru değil Yine sensiz o beraber el ele kol kola gezdiğimiz yollardı sanki seni arıyormuşcasına voltalıyorum. Ama inan aklımdan bir saniye bile çıkmadın. Çocukkende buralarda ne koştururduk dimi. Yakalamaca, kör ebe, daha neler neler. Hatta birkeresinde hani seninle yine o parka çicek toplamaya gidecektik de ben dersim var diye gelememiştim. Oysa o gün evden çıkmama cezası yemiştim. Hani parkta bekçi bizi kovalarken sen düşüp dizini kanatmıştın bende annemin aldığı o yeni mendili dizeni bağlamıştım. Ne güzel günlermiş ne dolu dolu yaşamışız. Seni arıyor parkımız seni arıyor turladığmıız sokaklar seni arıyor hala bu yaramaz çocuk. Seni ağlattığım zamanlarda bana kızardın oysa ben başını omzuma yaslanmanı o kadar seviyordumki hep ağlatmam bundandı seni. Geçen gün arkadaşlarınla karşılaştım sokağın sonunda benden kaçtılar biliyormusun. Oysan ben bişi yapmamıştım ki.. koştum peşlerinden neden böyle yaptıklarını sordum. ağlıyorlardı. Nedenini sordum söylemediler. Kimse bişi demedi. Dost acı söylermiş yaa. En iyi dostum bir akşamüzeri söyledi.. sen ölmüşsün dedi.. yüreğimi sanki binlerce bıçak darbeleriyle harçerlediler. Sanki kör oldum. Sanki konuşamayacaktım bir daha. Duymuyordum. İnanmadım en okkalısından bir yumruk salladım dostuma. Ve evden kaçarcasına kaçtım. Sana kaçıyordum meleğim. Hep te senin için kaçmamışmıydım evden okuldan. Hemen ilk otobüse binip sana geliyordum.. evet sevdiğim sana geliyordum. Ama beklide ilk kez bir karşılaşma olmayacaktı.. ilkez seni göremeycektim ve ön kötüsü sana seni seviyorummmm diyemeyecektim. Yüzümü buz gibi cama dayamış seni düşünüyorum boyuna. Yağmur damlaları kıskanırcasına daha da sert vuruyorlar camlara. Yollar bitmek bilmiyordu. Evinize vardığımda güneşin ilk ışıkları görünüyordu ufukta ama inanmıyordum söylenenlere. Kim inandırabilirdiki beni. Kapıya yaklaştıkça bu merdivenler hiç bitmeyecek sanıyordum. En kapıya küçük bir dokunaşla dokundum. Ama bu olamazdı kapıyı sen açmıştın öylesine sıkı sıkıya sarılmıştımki sana.. ama gözlerimi açtığımda bir hayalde olduğumu fark ettin. Bizi sürekli ailelerimize ispiyonlayan kardeşin açtı kapıyı. Ağlamaklıydı. Evde ölüm sessizliği vardı.. yoksa gerçekmiydi a gülüm. Gitmişmiydin beni bu acımasızlar dünyasında bırakarak nereye. Nereye gidiyorsun yollarına toz olduğum. Kardeşin elimi tutarak gel dedi. Seni ona götüreceğim. Hafif bir yağmur vardı.. ama altırmıyordum ki ben hiçbişeye. Kardeşin bana seni anlattı. Beni çok seviyormuşsun. Yaklaşık bir ay ömrün kaldığı için benden ayrılmaya karar vermişsin. Gözlerim yağmur. Ahhh be gülüm kollarında ölmeyi arzuladığım sevdiğim. Neden söylemedinki. Mezarının başındayım. O soğuk buz gibi taşta adın yazılı. Haykırıyorum işte sana sevdiğim. Seni seviyorummm seni seviyorummm.. biliyorum duyuyorsun beni. Kim engel olabilidiki bu aşka birkaç karış toprak engel olabilsin. Toprağını yüzüme sürüyorum sanki sen okşuyormuşcasına. Evet sevdiğim yoksun ama inan o kadar benimlesinki. Hep benimlesin tün benliğinle tün düşüncelerinle. Senin yerine de erik çalmaya gideceğim. Bu dünya da ne hayalin varsa onları yapacağım sen olarak yaşayacağım yani. Şimdi buradaki komşuları bakın bu başucumda ağlayan benim sevgilimdi. Onu çok çok çok seviyorum hatta ve hatta onunla birkaç sene sonra evlenecektik diye gururlanıyormusun. Doğrusu ben seninle her zaman gurur duydum sevdiğim ve sende benimle gurur duy.. çünkü ben öyle birini sevdimki o öldü bende şakacıktan yaşıyorum. Çok özledim gözbebeğim. Çok özledim.

Latest posts by ygafmin (see all)

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir