Haklıydı anneannem, sevgi fedakarlıktı

annannemderdiSeni abim gibi görüyorum. Yıllar önce toprağın aldığı abim. Canı pahasına sevdiği kız için ölen abim. Benzer bir çok yanınınız yok, tek bir ortak noktanız çok sevmeniz. Sevmek kara toprak abi. Sevmek başlı başına intihara kalkışmak

Sen sıradan hayatına devam ediyorsun, sabah uyandığında ilk işin her zaman yaptığın gibi pencereyi açıp dışarıya göz gezdirmek oluyor. Çikolatasız kahvaltı etmiyorsun, eskisi gibi. Sonra bir gün, birini görüyorsun abim, daha önce gördüğün hiçbir yüze benzemiyor, ama sen kendini çok yakın hissediyorsun. Tanışıyorsun, arkadaş oluyorsun, dost oluyorsun, sevgili oluyorsun. Tamamlıyor seni, tutuyor elinden, günler aylar geçiyor artık birbiriniz olmadan nefes bile alamayacak hale geliyorsunuz. Elini tuttum abim, bu dünyada ona zarar verecek hiçbir şeyin olmadığını bilsin diye tuttum elini, bir daha bırakmayacağımı bilsin diye tuttum elini. Sevmek, sen hayatı delicesine yaşamak isterken ölümü sırtında taşımak gibi bir şey. Sevgi, yeri geldiğinde onun için mücadele etmektir, bir saniye görebilmek için, birlikte olabilmek için gerekirse dünyayı karşına alabilmektir, pes etmemektir.
Annemin annesi dedem vefat ettikten sonra mezarlıktan dönüşte arabanın içinde dedemden kalan elindeki toprağı öptükten sonra babama söylemişti. Babam arabayı çalıştırmak için hazırlanıyordu, gözleri kızarmıştı, ön koltukta oturuyordu anneannem, zar zor çıkan sesiyle seslendi babama.

“Birbirinizi ne kadar çok severseniz,” dedi, yutkundu, “Zor fedakarlıklar yükleyerek ilişkinizi zora sokabilecek olan daha fazla gerçek işbirliğinden o kadar kaçınırsınız.” İlk başlarda ne demek istediğini kavrayamadım, yıllar sonra anneannem yürüyemeyecek şekilde hasta olduğunda anladım.

Babam, yıllardır çalıştığı iş yerinden anneanneme bakabilmek için ayrılmış, yeni bir ev alabilmek için biriktirdiğimiz parayı anneannemin masraflarında kullanmış, anneannem son nefesini verirken de babam hep yanındaymış..
O an anladım, yapmayabilirdi, parayı harcamayabilirdi, ama yaptı, çünkü paranın pulun babam için hiçbir değeri yok, olmadı.
Haklıydı anneannem, sevgi fedakarlıktı, ben bunları yaşadıktan sonra da masumiyetine inanmadığım, fedakarlıktan uzak, ilişkisi için mücadele etmeyen her insandan kaçtım, uzaklaştım abim.
Çok sevmek, eğer karşılıklı değilse tam anlamıyla fiyasko.

Abin, şanslı adammış, sevmiş birini, bulmuş doğru insanını.

Allah rahmet eylesin.

Latest posts by ygafmin (see all)

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir