*GİTTİN*

sessizce bakaldım ardından
Tek hatırladığım dizlerimin tutmadığı.Seni bensizliğe dimdik uğurluyabildimde yokluğunun ağırlığını taşımadı dizlerim,olduğum yere yığılıp kaldım.
gidişinle anladım herşey seninle anlam kazanmış.yağmurda yürümeyi seninle sevmişim ben. Beni ısıtan göğsünmüş artık hep üşüyorum aynada bakışını,yastığında kokunu, yerlerde ayak izini unutmuşsun. Başımı çevirdiğim heryerde yüzünün yansıması var.
senden kalanlarla seni sensiz yaşıyorum ben, acı veriyor zeytin gözlüm ya gel unuttuklarınıda al tamamen çık hayatımdan yada kurtar beni sensizlikten ne olur GEL ARTIK

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: