Bir varmışız bir yokmuşuz

Yağmur yağıyordu bugün, çıkıp baktığım sokakta yavaş yavaş uzaklaşan ve yakınlaşan, arık içinde sürüklenen su kavmi vardı.

Uzun zaman olmuştu görüşmeyeli, konuşmayalı. her yağmurda,her kar yağışında,her iklimde hatırlasam da seni bugün bir başka bir başka hatırladım seni. olmayışının yarattığı kalabalıklar içinde kayboluşum, kendimi bulmak için çıktığım yollar, beni sana getiren levhalar ve her defasında senin uzaklaşman,görünmez olman.

Sırlarla dolu bir hikayenin sırsız kalışı,değerini kaybedişi gibi kayboldum. kendimi bulamamışken, seni nasıl bulurdum sayfalarca yazılmış cümleler içinde bir harf bile etmezken. geçmişle gelecek kadar tezat ve aynı zamanda ayrılmaz iki bütündük.

Yoklukla varlık gibiydik hem vardık hem yoktuk. tılsımlı sasanilerin yılanların zerinde boğduğu ruhlarımız asit yağmurlarında çürümüş. akreplere meze olmuş ruhlarda mahkum olmuşuz

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

nineteen + twenty =

%d blogcu bunu beğendi: