BİR DOST

Saate bakmaksizin kapisini çalabilecegi dostu olmali insanin. “Nereden çiktin bu vakitte” dememeli, bir gece yarisi telasla yataktan firladiginda; “gözünün dilini” bilmeli; dinlemeli sormadan, söylemeden anlamali. Arka bahçede varligini sezdirmeden, mütemadiyen dikilen bir agaç gibi köklenmeli hayatinda; sen, her daim onun orada oldugunu hissetmelisin. ihtiyaç duydugunda gidip müsvik gövdesine yaslanabilmeli, kovuklarina saklanabilmelisin. Kucaklamali seni güvenli kollari, dallari bitkin basina omuz, yapraklari kanayan ruhuna merhem olmali. En mahrem sirlarini verebilmeli, en derin yaralarini açip gösterebilmelisin; gölgesinde serinlemelisin sorgusuz sualsiz. Onca dalkavuk arasinda bir tek o, sözünü egip bükmeden söylemeli, yanlis anlasilmayacagini bilmeli. Alkislandiginda degil sadece asil yuhalandiginda yaninda durup koluna girebilmeli. Övmeli alem içinde, basbasayken sövmeli ve sen öyle güvenmelisin ki ona, övdügünde de sövdügündede bunun iyilikten oldugunu bilmelisin, “hak ettim” diyebilmelisin. Teklifsiz kefili olmali hatalarinin; günahlarinin yegane sahidi. Seni senden iyi bilen, sana senden çok güvenen bir sirdas. Gözbebekleri bulutlandiginda yaklasan firtinayi sezebilmelisin. Ve sen agladiginda, onun gözünden gelmeli yas.

Latest posts by ygafmin (see all)

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir