Beklediğim melek

Bir kapı vardı hep aralanmasını beklediğim;karanlık bir odada bir ben uzanmışım birde kafama kadar çektiğim ,soluk almamı zorlaştıran ve her gökgürültüsünde gecenin ayazından,sessizliğin içinden gelen yalnızlıktan korkup bana sırnaşan bir yorgan.ne tablo var ne de geyiklerin su içtiği köy evimizde ki gibi bir kilim duvarda.derin derin soluk alarak günyüzüne,penceremin kenarında ki iki perdenin arasından sızan güneşin göz kamaştıran ışığına deve kuşunun kuma gömdüğü kafası misali yorgandan sıyrılarak bakmak;korkusuzca,belki bir çiçek vazoda taze papatya kokusu,belki karadenizde berrak akan etrafı yeşilliklerle dolu bir derenin tablosu karşımda ki duvarda;belki çocuk sesi sabahların neşesi;Belkide hep hayalini kurduğum sevgiydi,Beklediğim.yanağıma bir buse kondurarak uyandıran ve gözlerimi açtığımda hayatımda ki belkide Allah\’ın yarattığı en güzel şeyi bana gösteren yani o tebessümü gösteren,kabuslarımın,korkularımın ve karanlık odamın içine bir nur gibi doğan ve hep o aralanmasını beklediğim kapıyı aralayan bir Melekti Beklediğim……….

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: