Diken gülleri sarar her yanı
Tütsü kokar, mum kokar odam hırçın gecede
Avucumda, kuruttuğum çiçeğini saklarım
Kınlanmamış hançerdir özlemim
Yanık ezgiler akıtır dizelerime
Bir kırgın düşüm düşer günsüz günüme
Susarım.
Susmak ki bir şeylerin hatırınadır
Çığırtgan bir susuşudur bu aslında yüreğimin
Sessiz fakat onurlu bir duruşla
Solgun yüzümde hüzünlü gülümseyiş
Ve suskun bir gidiş yakışır belki,
Bırakır giderim.
Sözler de solar bir gün.
Şimdi hala güzelse şarkılar
Şiirler yazıyorsam sana
Şairsem, kırık namelere ses veren,
Şiir bir şarkıdır.
Kah sevinçle, kah burukça gülümser dudakların şarkısı.
Ve sen!
Sessiz şarkılar söyleten büyük besteci! ..
Haydi hala yor beni
Unutma ki gün gelir, bir gece vakti,
Avuntulardan vaz geçerim.
Bir soru sor kendine şimdi
Gönlümü bağladığım gönlünle her şey aynı renkte mi?
Bu gece, en içli şarkıları
Sessiz bir kemanın, dilsiz telinden çaldım.
Anıların paslı çivilerinden yaşanmışlığı topladım.
Sensizliği haykırdım, şehrin sokaklarına
Umudu sarmaladım bir çığlık topu gibi
Fırlattım her hamlede tosladığım duvara...
Bu gece, sözlerim bitti.
İnceldiği yerden koptu
Gerilmiş göğe, yıldız yıldız yüreğim.
Gönlümün sızısı kesse de yollarımı
Bir aşk namesinde ağlayan mısralar
Sevda dilinde dilsiz bir ses
Gözlerinde ıslak bir veda busesi oldum.
11.8.2005
Öznur Karayumak
|
