ZAMANSIZIMA

Zamansız geçmişime bakıyorum şimdi zamansız geçen
Kurak topraklara zansız yağan bir yağmur gibi,
Belirsiz bir mutluluk kaplıyor içimi
Bir hüzün yağmuru sarıyor ardından
Bir rüzgar bir deli poyraz esiyor hayatımdan..

Suretsiz yüzlerin elleri okşuyor yüzümü
Kokuşmuş diller meydan okuyor hayatıma
Kırk bir kalemle en zamansızım da buluyorsun beni,
Sırtımı zamana yaslamışken
Sonumu rüzgârın ellerine bırakmışken
Omzuma yaslıyorsun başını…
Her şeyden, her bir şeyden uzak tutuyorsun
Alıp götürüyorsun gözlerimi
Kalbim zamana yalvarırken
Sen yüreğimi firara zorluyorsun…
Aklım avuçlarına bir yaprak gibi düşüyor
Düşüncesizce sevdamla meydan okuyorum zamana.
Susuyorum, susuyorsun ve susacaklarımız bitmiyor
Öylesine bir dip dalmak istiyorum ki yüreğine
En derinin de sevdana vurgun yeyip
Ölmek istiyorum…
Damarlarımı çatlatıp tekrar dan kalbime akıtan yer
Yüreğinin en derinleri olsun istiyorum…
İç kanamalı bir sevda yarasın da
Kapanmamacasına seni zamansız seviyorum…

Cihan atakman

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: