Yangın Yeri Yüreğim

Yangın yeri yüreğim,
Yakılan anızlardan geriye kalan
Çorak bir toprak misali..
Ne sevdamızla can bulan biz,
Ne yeminler ettiğimiz sevgi
miz
den bir iz..
Çakaralmazdan çıkan bir atımlık barutta mıydı,
Ayrılığın namlusunda saklanan giz…
Tükenmenin eşiğinde çöküp kalır bir anda tebessümler,
Değişmez artık zamanlar,
Takılır kalır çalar saat dakikliğindeki yürek..
Yıllar yorgunluğu,
………………günler ayrılığı,
………………………….saatler sensizliği vurur,
Bir tokat gibi yüzüme…
Savrulur,
Yıkılır dalgaların sürüklediği kumdan kaleler misali sevdam..
Ve geride kalan,
…………bir tadımlık,
………………….yalayıp geçen sevgilerle ıslanan,
Yüreğimin kıyısındaki çakıl taşları..
Artık;
Doğan güne düşman serseri akşamlar,
Ve onları teselli etmeye uğraşan sarhoş bardaklar,
Anlamsızlığa bürünmüş zamanların şahidi şimdi ayrılıklar,
Sürgünde filizlenmez,
Tutkulara tutuklanır şimdi yalancı baharlar…
Ne kadar da çabuk geliverdi sabırsız hazanlar,
Dökülüverdi sararmış yapraklar..
Bir çiy tanesi düşen gözlerimden,
……………………………………….üşütür içimi..
Ve;
Çığ olur birden hüzünler yığılır yüreğime..
Sensizliğe tuzak,
………………….Sevdama uzak,
……………………………..Gönlümün göç mevsimi artık,
…………………………………………………………..bir bilinmezliğe…

Çınar GÖLE

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

fourteen − two =

%d blogcu bunu beğendi: