Yalnız Karanlık

Yazar Yağmur Aydoğan
Yine geçti bir gün, yalnızlık, karanlık
Yaşlarım dinmiyor, kahretsin yalan mutluluk
Gecenin karanlığı sırdaşım
rengârenk bir zaman vardı
kara oldu sevdalar kara…
Acıdı bu sonsuzluk, vedalar, acıdı yalanlar…

Yapma demiştim
yapma
Bırakma yalvarmıştım
bırakma
boşu boşuna…

Kalbimi parçalayıp gittin,
parçalar çoğulup düştü
çünkü artık bedenim yokolup sönmüştü.

Yapma demiştim
Yapma
Bırakma yalvarmıştım
Bırakma
boşu boşuna…

Giderken birşey burakmadın,
ne kadar çabuk unuttun sen,
ne kadar çabuk vazgeçtin kalbinden?

Aklın nerde bilmiyorum,
kalbin burda – hissediyorum
Çırpındıkca, bir zamanlar kalbini tutuyordum
Şimdi ise ben, düşüyorum…

Yapma demiştim
Yapma
Bırakma yalvarmıştım
Bırakma
boşu boşuna…

Bıraktı Kalbim çarpmayı, çırpınmayı, vazgeçti
sende hersey yalandı, dayanamadı…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

eighteen − 5 =

%d blogcu bunu beğendi: