UMUDA YOLCUYUM

Yazar mehmet

Bahar rüzgarları estiği anda,
Umutlarım kayıp
Yok olup gitti ellerimden.
Umutsuz kaldım.
Sen gidince sanki sen var
Sadece sen varsın gibi.
Tam umudumu yitirdiğim anda,
Sen tuttuverdin umudunla.
Ellerinden hayata döndüğüm.
Sen gelince yıldızlar parladı,
Bulutlar ağladı.
Sanki hayata yine umutla başladığım an.
Sendin beni hayata ve
Umuda bağlayan,
Sendin sevgilim…
M€HM€T TAŞ

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

3 + eighteen =

%d blogcu bunu beğendi: