Tornacıyım Ben

Tornacıyım Ben

Hayallerim yalnız bırakmıyor beni
Aldırmam ışıklı kent sokaklarına
Ben umudun ateşini saklıyorum içimde.

Yitik bir ağaç gölgesi değilim
O kadar sığınan var ki dallarımın altına
Hayal değilim varım………….
Yalnızlığım aldırmıyor-
Kalabalık suskun kentin ışıklarına

Tornacıyım ben/ ne öyle basit /ne sıradan.
Ana avrat oturtmuşum /kucağıma emperyalizmi.
Sosyalizmi döllüyorum karnına.
Anadan üryan.

Hangi şafak uzak tutabilir ki
Yüzünü nasırlı ellerimden
Kanlar için den sıyrılarak
Doğacağım dünyaya yeniden

İniltilerin geldiği yerden /uzanıp giderken geleceğe
Bekliyorum ayaz gecelerde /Yeniden doğmayı

Gelmesini dileyerek uzak sevdalımın
Yakışmaz bize uğruna savaşmak dururken
Kollarına uzanmayı beklemek
Tornacıyım ben
Demir talaşları içtiğim geceler kanıyor dilimde.

Potalarına yıldız döküyorum hayatın
Susup çare dilenmek suçtur
Yapraksız kalsa da dallarım Çırıl çıplak
Başlayacağım yaratmaya kendimi yeniden.
Tutsak korkuları / Bitirdiğim yerden……………..

Not/ tutsak korkular dini afyonlar anlamında kullanılmıştır

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

one × 5 =

%d blogcu bunu beğendi: