Son Mektup

Yazar Yağmur Aydoğan
Aynaya baktım, sanki son kez görecektim gözlerimi,
Bir damla yaş aktı, sanki son gözyaşım olacak gibi.
Bakışım donuk kaldı, karardı. bir sebep arıyordu sanki.
karşımda eski bir resim, adı “Yalan Mutluluk”,
aldanmıştık biz buna…
Nereye kaybolmuş “Sonsuzluk”?

Çaresizliğin Hikayesi, anlatamamıştım kırıkları, yaralarımı
anlatamamıştım…

Artık alıştım diyerek devam ediyormuşum,
alısamamışım…
Kimse görmesin, kimse açmasın, istemiştim
Alışamamışım, kendime sadece bir yalanı anlatmıştım

Ayna kırıldı, yüz parçaya dönmüştü,
parçalara bakıp,
görmeye çalıştım acıları…
görmeye çalıştım son gözyaşımı…
Sahteymiş duygular, mutluluk yalanlar…

Son bir mektup.
Son bir satır.
Yaziyorum…
Sürgün belki uzak,
belki yakındır.

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

7 + twenty =

%d blogcu bunu beğendi: