Sen Vurdunda ben Ölmedim mi

Yazar koray
Rüzgâr da hasretinle ne ateşi yaktım da
Bir seni yakamadım beni yaktığın gibi…
Mahpusta gün, çölde su, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun, yasaklar koydun,
Bitmez tükenmez engeller koydun
Şimdi nerdesin diye sakın sorma bana
Sen çağırdın da ben GELMEDİMMİ?
Sen varken darılmazdım çiçeksiz baharlara,
Bu kasvetli akşamlara…
Ağlamazdım gidenlerin ardından, üzülmezdim ayrılanlara
Bakıp içlenmezdim tren istasyonlarına, otobüs duraklarına
Usluydum masum çocuklar gibi
Delirmezdim
Savrulmazdım
Küfretmezdim
Hele ölmeyi hiç düşünmezdim
Şimdi soruyorum sana
Adı sevdaysa bu cehennemin sen YAKTINDA ben ölmedim mi?
Biliyorsun bütün korkularına arka çıktım OLMADI…
Haziranda kar oldum yağdım avuçlarına OLMADI…
Dağlara merdiven dayadım OLMADI…
Sevdim OLMADI…
Yandım OLMADI…
Taptım OLMADI…
Artık benden pes
Bu aşkın biletini istediğin gibi kes
Nasılsa gidiyorsun
Arkanda ağlayan bir çift göz
Yıkılmış bir dağ, paramparça bir yürek görmek istemiyorsan
Çek silahı daya anlıma
Titrersem namerdim
SEN VURDUNDA BEN ÖLMEDİM Mİ?

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

20 + 7 =

%d blogcu bunu beğendi: