Sel…

el, çığ, deprem gibi felaketti gidişin,
Öyle sarsıldı ki yüreğim,
İnanamazsın…

Kuşların uçmak isteyip de,
kahrolası dala takılıp çırpınışlarıydı,
yokluğun,
ve ben,
ona bakan ve “cik cik!” seslerine hasret,
yorgun bir dağcı…

severim kırlarda gezinmeyi,
zirveye ulaşmayı bilirsin,
imkansız kolaylıklardır benim işim,
sevmek gibi,
zirvede olmak gibi…

Öyle mutluydu ki gülücüklerim,
Seninle,
O çetin, zor kayalıklarına hep tırmandım,
Hep tırmandım…

Sel, çığ, deprem gibi felaketti gidişin,
Öyle sarsıldı ki yüreğim,
Boşluktu bildiğim,
Ardıma bakmak bile imkânsızdı bu düşüşte.

Ben yorgun bir dağcı,
Şimdi önümü bile göstermiyor tırmandığım..

Sami ARLAN…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: