SANA ÜŞÜYORUM…

Yazar reis

Sana Üşüyorum…

Üşüyorum
İçim yalnızlığımda sana titriyor
Dişlerimi hiç açmamacasına sana kilitliyorum.
Parmaklarım donuyor önce, sonra genzim yanıyor
Bu soğuk öyle çetin öyle fütursuz ki…

Nefes alışlarımda bile zorlanıyorum
Zoru yaşamanın zorluğunu anlıyorum.
Damarlarım kalbime inat kanımı sana taşıyor,
Bedenim yüreğime inat bir sıcak istemiyor.
Diğer adı ölüm olan bir hayatı yaşıyorum.
Yaşanmamışlar kentinde tüm sokakları,
Güzel bir sonbahar hüznüne boğuyorum.
Eylemsiz duruşları mı sana bozuyorum.
Bir nefret daha faça olarak kaydediliyor kalbime.
Bir kere daha kalbimi en içime kanatıyorum,
Gözlerim isyana yüz tutuyor, ağlayamıyorum.
Dalıp ta en saklıma, gitmelerde engel olamıyorum.
Başlangıçsız sonuçları bekliyorum,
Teselliyi yürek yaralarım takip ediyor,
Yüreğimin en kaçak hallerini sana buluyorum.
Bir çentik daha atıyorum bu sağlam çınara
Bir yaprak daha düşürüyorum sen için.
Öfkemi rüzgâr gibi çarpamıyorum yüzüne
En masum, en çocuk yanımla sana üşüyorum…

Özlemenin en dipsizini yaşıyorum
Hasretin en sol yanımdan bir demir batırıyor
Yaramdan akan kan bile sana üşümemi engellemiyor.
Ruhsuz bir kalbi ruhuna nakşediyorum
Öylesine bir kilit vuruyorum ki sevdama…
Uğruna prangalar eskitiyorum.
Yokluğunun ayazında ısıtılamayacak bir özlemle,
En sıcağında kalbimin

Sana Üşüyorum…
Cihan…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

5 × 3 =

%d blogcu bunu beğendi: