KUTSAL GÖZYAŞI____

Bak Ben yine aynıyım
Acıların e$iğinde Duran bir Kabadayıyım,
Belli etmesem de Gözyaşım Kurumaz
inat eder kaderle Kanlıyım
yanılgılarım çok yarınımda umut yok 
kalbimde saplı aşk kanlı ok
dünüme baksan bulamazsın 
tutsan elimden kağıt ve kalemden koparamazsın

yalnızsın sende gözbebeklerinden belli
korkun içinde saklı yara 
aklıma gelirsin anıları yoklarım ara ara 
sineye çektiğim veryansınlar 
bırak yaktıklarımla yansınlar 
gözü yaşlı çocuklar bırak ağlasınlar
kutsaldır her dökülen gözyaşım
gönlümün soğuk sayfalarına kur$unla kazdım
sırtladım tabutu kendiminmiş gibi
kahpelik değmiş kirlenmiş toprağın rengi
sızlar yüzyıllar geçse üstünden atamın kemikleri
göz görmez görmek istemez
kapının ardındaki pislikleri

sırtımıza vurulan semer 
altından olsa ne fark eder 
eşeğin kanını emecek kadar 
şerefsizdir üstümüzdekiler
seneler geçer takvimin yaprakları düşer birer birer
kimi gelir vaat eder doğruluğu savunur ilkeler
sonu gelmeyecek bilmeceler

sorgular sualsiz kaygılarda yok tasa 
siyah giyinir sözde bulanır yasa 
ilah korkusu yok bu zülüm mazluma
dünya senin olsun 4 duvar kalsın bana 
Kapıl, Bitmez bu rüya
döngüler kısır değişmez insanoğlu geçse de bin asır
Mehmetçiğin elleri nasır 
silah tutar dağda kan akıtır bir karış toprağa
düşman karnı tok sırtı pek yatar imralı da 
sıksan kafasına delik deşik etsen 
çıkmaz ahı milyonlarca şehitten 
anam ağıt yakar evde elinde kanlı bayrağı
yüreğinde hesapsızca gidişin sancısı
kime vurup alsın hıncını
elinde kalmış bir tek ucu yırtık fotoğraf 
birde son mektubu 
çocuğumun gözlerinden öpüyor anamı sevgiyle kucaklıyorum
yazmış son dizesinde
2 damla kutsal gözyaşı yollamış biricik eşine 

Gel de ağlama anam dokunsan kanar yaram
feryadım ne sana nede senin gibi analara
hepimiz bu vatanın evladıyız hepimizde buyur bu yara
basımızdakiler peşgeç çeker bizi Avrupa denilen karanlığa
zenginin kursağında haram lokma 
beni zalimle aynı tabuta sokma

kapılar kapandı sürgüler çekildi
her şey bitti dendi
zaman su oldu akıp gitti
yalan dünya her şey bitti
akıntıya kapılan suyla beraber gitti
eksikler vardı tespitler yanıldı
son verseler dünyayı verseler 
gözüm yok 2 dalında
dal kırılır insan dağ olsa yıkılır
kan akıtılır vücutlar sokaklarda satılır
kalmadı artık o masum suratlar

Ya bir kahkaha yada hüzün bulaştı 
isteyen istediğine kısa yoldan ulaştı 
soldan sağa siyasete anlam veremedim daha
neyin pesindesin al senin olsun koca dünya
mazluma bulaşma garibe dokunma insan ol dendi
kimin fendi kimi yendi
kadın erkek sevgi yok artık kimisi de ürkek
güçlü sandı kendini her kükrek
hayat zaten bitkin birde üstüne sen gittin 
emanetim kutsal gözyaşları ve ben bittim.

(SZR)…MEHMET ALBAYRAK

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

16 − 2 =

%d blogcu bunu beğendi: