KEŞKE

söküp atmak isterdim 
korkularını yüreğinden
gözlerini gözlerim bilip
bakmak isterdim uzaklara umutla

şiirlerim olacaktı
ilk kez kullandığım sözlerle
gündoğumlarında varlığını hissedecektim
bir uçurtmanın peşinden koşarcasına
yada yetişkince bilecektim yasak mavilerde 
yol aldığımı
umutsuzluğu rafa kaldırıp
sevda türküleri söyleyecektim

ellerini tutmalı
uzak yıldızlra götürmeliydim seni
ve sonra tutunup cesaretin nehrin
zorluklarlada yüzleşmesini öğrenmeliydim

gül güzeli

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

20 − five =

%d blogcu bunu beğendi: