KALBİMDEN DİLİME

Yazar arife 

Dön gel ,hadi bak yoruldum,
Gözlerim gülmüyor eskisi gibi.
Canım,şehir dar geliyor boğuluyorum,
Neden neden,hep sorguluyorum.
Alevin içine atılan bir damla göz yaşı gibi,
Korkarak yaşıyorum.
Ama yaşamak için nedenler yaratarak…
Bu ne ilk ne de son olacak biliyorum.
Saat 12:01’i vurduğunda yine yeni bir gün,
Hep yeni bir umutla yaşıyorum.
Geçen yıllarla büyüyen yaşım,
Ve hep içimde büyüttüğüm,
Sevdiğim bütün insanlara sunmaktan korktuğum…
Sevgiler bir yanardağ oluyor,
Ama hiç sevdiğimi söylemek,
Kalbimden dilime düşmüyor…

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

10 − 5 =

%d blogcu bunu beğendi: