Kalbi kırık palyaço…

başı öne eğilmiş uzaktan boy göstermiş

gülümseyen bir yüzle kalbi kırık palyaço

sanki bizi güldüren hiç kendisi değilmiş

derinlerde ağlayan kalbi kırık palyaço

inanmadım sesine gülümseyen yüzüne

olmayan mutluluğu satıyordu peşine

dertleri dönüşmüştü sanki bir kurdeşene

anlatmak istiyordu kalbi kırık palyaço

ama dinleyen kimdi kendisini anlayan

sanki kendi değildi derdini sayıklayan

içindeki derin ses dayan palyaço dayan

sadece gülümseyen kalbi kırık palyaço

kalabalık insanlar toplantı etrafında

herkes işin gırgırında ve maskaralığında

etrafına çoşkulu kahkahalar atma aşamasında

birden yere yığıldı kalbi kırık palyaço

karnı mı aç hasta mı kimse bilmez derdini

nabzı atmaz öldü mü kim verir haberini

bir kağıda yazdı mı acaba vasiyetini

varla yok arasında kalbi kırık palyaço

hayat boyu dertelere göğüs geren palyaço

gülmeyen ama çevresini güldüren palyaço

güldürürken ruhunu teslim veren palyaço

affet bizi ne olur kalbi kırık palyaço

 

Ümmühan Yaşar

Rehber Öğretmen

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: