İNCE L , LALENA

Yazar MURATHAN MUNGAN

Eski sular, 
silahsız akşamlar, erken vurulmalar 
sığırcıklar ötüyor bir yerlerde 
gün düşüyor çılgın bir portakal gibi 
bir yolculuk defterinin içine 
tundraların gizlediği izlerden 
Bak yine eşiğine geldim 
İnce L, Lalena 
izin ver inine sokulayım bu gece 
Bak safkan geldim gittiğim uzaklardan 
Yaşadıklarım işlememiş hiçbir yerime

şuracıkta kıvrılayım, teninin tarçın gökleri altında temiz bir çarşaf 
ser; beyaz, yumuşak bir yastık rüya istemem sobanın üzerinde 
kaynayan çaydanlığın huzurundan başka köşedeki mindere otur 
eski günlerdeki gibi, usul sesle bir şeyler anlat bana, bana bir 
şeyler söyle 
herşey eskisi gibi olsun 
ben hiç gitmemiş olayım 
sen evlenmemiş ol, ölmemiş ol Lalena

İnmem gerektiği söylenen düşlerden 
indiğim gecelerde 
kaç kez sardın yaralı bedenimi 
kaç kez yeniledin 
ertesi gün sokaklarına kendimi bulurdum başka terkilerde 
derdim yaşam 
elimden kaçmamış daha 
uyardım kurallarına, kısık ışıklarına 
senin koyduğun bütün sessizliğin 
bilirdim kelimelerle bile paylaşılamayacak 
kadar derinde 
‘Lalena’yı dinlerken sokulgan bir kedi 
gibi bırakırdın kendini 
beni bile unutarak benim göğsümde 
neyi sevsem 
kime dokunsam 
saçların akıyor yıllardır parmaklarımın arasından 
ben kendime ne yaptım, sana ne yaptım Lalena? 
hatırlıyor musun 
ne aptalca şeylere güler 
sonra mutluluktan ağlardık sevişirken 
aşkın ve birbirimizin derin kucağında 
San Fransisco’ya giderken olmasa da 
Doors dinlerken bir çiçek takardın saçlarına 
Nasıl dönerdik ortancalar vadisinden 
daha silah sesleri gelmezken hüzünlü tepelerinden 
daha başkalarına kıymanın bilgisi 
bulaşmamışken parmak izlerime 
nasıl kaygısızdık ve nasıl farkında bile değildik 
içinden geçtiğimiz zamanın 
masum şehvetini 
kendimizden ayırt edemezken

hem zayıf, hem korkak, hem maço 
korurum kendimi sanır kaçtığı uzaklarda 
hiçbir şey vurma yüzüme, hiçbir şey söyleme 
eksileceğim kadar eksildim 
dönüşün yollarında buraya gelirken 
geriye pek bir şey kalmamış 
aşkın bütün imkanlarını sende tüketmişim ben

yol bitiyor işte, bir kaç adım kaldı eşiğine varmya 
şimdi herkes Doors dinliyor yeniden 
seninse saçlarındaki çiçek duruyor mu hala 
Orada mısın? 
Bu şiiri okuyor musun? 
İnce L duruyor mu şarkının kaldığımız yerinde? 
Orada ol 
Evlenmemiş ol Ölmemiş ol 
Hiçbir şey olmamış olsun sana 
n’olur n’olur n’olur Lalena

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

19 − ten =

%d blogcu bunu beğendi: