İçimden dökülen mısralar

Yazar vasıf coşkun

Sanki sabah olmuyor
Güneş doğmuyor artık
Gecenin karanlığı bile
Eskisi gibi değil

Yıldızları arıyorum
Derin karanlıklarda
Saklanmışlar bir yerlere
Paylaşmak istemiyorlar
Acılarımı
Beklide kanayan yüreğimi
Görmek istemiyorlar

Hesap sormak istiyorum
Kayan yıldızlara
Nerede tuttuğum onca dilek
Yalanmıydı aşk perilerinin
Kulağıma fısıldadıkları
Bitmez tükenmez
Sevda masalları

Elimde
Koskaca bir silgi
Silmek istiyorum
Yaşam defterime karalanmış
Kader çizgimi
Ama sildikçe izleri kalıyor
Derin derin

Korkuyorum
Neden diye sormaya
Neden mutluluk kanatlarıyla
Uçarken
Yüzerken sevda denizinde
Karaya vurdu
Ruhunu kaybetmiş
Bedenim…

İntikammı alıyor kader
Yada gecikmiş bir masalmı
Tüm bu yaşadıklarım
Bir sınavdan geçiyorum
Beklide
Umutsuzluğun acısıyla
Doruğa çıkarak

Elim kolum bağlı
Bilemiyorum ne yapacağımı
Korkuyorum
Atacağım her adımda
Dahada batmaktan
Duysalar ne olacak
Yüreğimin çırpınışlarını
Hangi kafese koyacaklar
Bir yuvası olsun diye..

Kaybolduysa
Yaşamın anlamı
Dinmiyorsa
Ruhun ıstırabı
Neler hissettiğimi bilmiyorsa
Tanrıdan başkası
Bir an evvel o tanrıya kavuşmak bile
Umut değimli

Ne için bundan böyle
Hayatla mücadele
Kim için
Uzun gecelerin sabahını
Beklemek…
Umutların batışınımı
İzleyeceğim
Zirveye çıkarak
Öfke ve kıskançlıkla
Düellomu edeceğim
Her an….

O.vasıf coşkun

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

two + 19 =

%d blogcu bunu beğendi: