GÜLÜ VE DİKENİ

Yazar zınar kacmaz
Ben çook gül gördüm.
Ama senin gibi sini asla.
Senin rengin kırmızıdan öte,
Kokun bir başkaydı,
Duruşun ise
Bülbülleri söyletirdi.

Ben hep korkardım.
Gülümün solmasından,
Am anladım ki O solmayacak biryerde,
Çünkü kalbimin tam içinde

Ben korktum.
Gülümün koparılmasından.
Başkalrının
Ellerin olmasından
Ama anladımki O kimsesiz olamaz
Çünkü gül dikensiz olamaz,
Çünkü GÜLÜMDE bensiz olamaz.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

eight − 6 =

%d blogcu bunu beğendi: