Gel…

Yazar ümmühan yaşar

yine hülyalara daldım nedense bu gece

sendin senin arkandan ağlayan gözleri silmeden giden

gel ey yarim gel iki gözüm gel de bitsin bu işkence

gözlerimden akan yaş değil katran telvesi sanki

bir burukluk çöktü de içime yine elim kolum bağlandı

çöktü omuzum içine içine

gel ey yarim gel iki gözüm

yoksa darıldın mı sözüme

ne dedim ki şimdi ben

sadece kendini gösterdim sana

bu mudur sendeki sabır hemen de kırıldı

bu mudur sendeki anlayış hemen de darıldı

gel yarim gel iki gözüm

gel de bitsin bu işkence

hay demez olaydım bunları sana

ama günahım neydi ki güzelim

sadece seni sana anlatmak istedim

dedim ki sen…

sen…

yağarken tane tane yağan yeryüzüne huşu ile dolan beyaz bembeyaz kar tanesisin. ele gelmezsin erirsin

ne sıcaklığa alışıksın ne dokunulmaya

sadece seyredilirsin.

bembeyaz rengin eşsiz güzelliğinle sadece dinlendirisin

ele gelmezsin

ama gel yarim gel iki gözüm

bırak kollarını bana erirsen bile saadetinden erirsin

erirsen bile bende erirsin

sen se dönüp bakmadan gidiverdin ne diye

gökler mi çağırdı seni yeniden yağ diye ha yağ diye!

gel yarim gel iki gözüm gel de bitsin bu işkence

yine hüzünlendim bak

yine daldım derinliğin en derinine

gel de çıkar beni bu heyuladan gel de bir el at bu faniye

gel ey yarim gel iki gözüm

gel de bitsin bu işkence

beklemek ne kadar acı bilir misin ama nerden bileceksin ki

sen zaten beklemeyi değil bekletilmeyi bilirsin

acı çekmeyi değil çektirmeyi bilirsin

kömür kadar kara kalbin var bilirim ama biraz uğraşsan elmas olacaksın be güzelim

gel yarim gel iki gözüm

gel de bitsin bu işkence

gel de farklı olsun bu gece ve her gece…

Ümmühan Yaşar

Rehber Öğretmen

Latest posts by ygafmin (see all)

Sayfayı Arkadaşına Gönder.
Arkadaşınızın E-postası
Mesajınızı girin

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

%d blogcu bunu beğendi: