Elveda

Yazar Zül-karneyn

Elveda
Yalanci Baharlara kaldi benim askim

silinimiyor anlimdaki kara yizim

askimdan beyaz oldu siyah sacim

aska yenildim

hep sevdim ama hic sevilmedim

seni gölgenden bile kiskandim

herseyimi feda etmistim senin yolunda

ölümü bile göze almistim ugrunda

neden pirakip gittin sen beni

bu kadar zormu bana geri dönmen

senden baskasini ben sevemem

sen olmassan yasiyorum diyemem

 

Sen orada ben burada

yem olduk kurta kusa

ayirdi kader ikimizi

duymuyormusun feryat dolu sesimi

 

Elveda sevdigim elveda herkese

gidiyorum bu aksam bu sehirden

gönlüm kirildi derinden

tutmak isterdim son defa elinden

artik hersey bosa

gönlüm koptu bu diyardan

tat alamiyorum bu yalanci bahardan

yollar uzak kalir sana

isik olmaz günesin bana

aldirmazlar aski icin aglayana

dünyam sanki bir anda bosaldi

bu aci dolu kalbim sana derinden darildi

canimi almak isterim beni Yaradan affetse

bu keder bu ciller ah beni bir terk etse

benim gibi deli mecnunu bir kez sevse

hayellerim bile feryat etmekte bu halime

ates düstü bir gez gönlüme

 

Sen orada ben burada

yem olduk kurta kusa

ayirdi kader ikimizi

duymuyormusun feryat dolu sesimi

 

Sevmek sonuda mecnun olmak demekmis

bu askin bu sevdan beni kendine esir etmis

beni sonunda boynu bükük birakmis

bu kadar zalim bukadar duygusuz olmaz bir insan

beni bir anlasan yanima gelip su halime bir baksan

sucum sevmekmis bilemedim

seni son defa görmeden gidemedim

her seven benim gibi aglarmi

her seven sevdiginin arkasindan bakarmi

inanmak istemiyorum görmök istemiyorum

sen dönmessen bana ölmek istiyorum

bu aksam bu sehirden gidiyorum

yürürüm yagmurun altinda

merak etme ölüm haberimi alirsin yakinda

 

Sen orada ben burada

yem olduk kurta kusa

ayirdi kader ikimizi

duymuyormusun feryat dolu sesimi

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

two × 1 =

%d blogcu bunu beğendi: